Een vleugje Lissabon: boek vol hoop, liefde en verdriet

Merijn vertrekt naar Lissabon om zijn vriendin Sanne te verrassen. Gaat hem dit lukken of verrast Lissabon hem?

Het verhaal leest vlot weg en dat heeft te maken met de schrijfstijl van Gaby. Ik zag de plekken in Lissabon gewoon voor me en dat komt doordat Gaby het zo beeldend beschrijft. Het zijn korte hoofdstukken die je leest vanuit Merijn en Sanne de 2 hoofdpersonen waar het boek omdraait. Ook lees je sommige hoofdstukken vanuit Carolina, de mysterieuze Portugese vrouw van het balkon. Dit vond ik heel fijn omdat je zo meegenomen wordt in de gedachten en emoties van de personages. De personages zijn realistisch geschreven waardoor je met ze meeleeft en je ze soms door elkaar wil schudden. Aan een personage ergerde ik me heel erg, omdat ze Sanne manipuleerde, waarbij ik wilde zeggen Sanne waar ben jezelf en ook bij Merijn bemerkte je die irritatie heel erg. Het thema van orgaandonatie vind ik heel mooi verweven in het verhaal en gaf dit verhaal een extra dimensie, bovenop het thema liefde in zowel liefde voor een ander alsook zelfliefde. De personages leren zichzelf ook kennen, doordat ze twijfelen over zichzelf, over de liefde, over vasthouden, over loslaten en over keuzes maken. Ze ervaren veerkracht, moed en vooral ook halen ze kracht uit kleine momenten. Het is een verhaal dat je leest met een lach en met af en toe een traan. Op het einde heb ik wel een klein traantje weggepinkt.

Dit boek vol hoop, liefde en verdriet is een aanrader voor iedereen die een feelgood boek vol diepgang wil lezen.

Ik geef het 4⭐️⭐️⭐️⭐️

Quote: ‘Soms is berusting het beste medicijn, mijn vriend. Je moet in het leven weten wanneer je moet vechten, en wanneer je moet loslaten.’