Een leven zo ver.

Ik mocht van uitgeverij Luitingh-Sijthoff de ongecorrigeerde proef van Een leven zo ver lezen. (Door omstandigheden daar nu pas aan begonnen).
Het verhaal begint in 1958. Phil is met zijn zoons Warren met Matt onderweg, wanneer er een tragisch ongeval gebeurd. Phil en Warren komen om het leven en Matt heeft ernstig hersenletsel opgelopen. In die tijd duurde het even voordat dit bekend was bij Lorna, de vrouw van Phil en Rose, de enige dochter in het gezin. Dit ongeluk is het begin van een reeks gebeurtenissen, de een nog erger dan de andere.
Het verhaal is onderverdeeld in 3 delen. M.L. Stedman heeft zich goed ingeleefd in de Australische outback en schrijft met veel verbeelding en zeer uitgebreid in details. Het duurde voor mij wel even voor ik in het boek kwam. Soms was ik de draad even kwijt en dat kwam omdat er best veel personages in het verhaal voorkomen. Persoonlijk werd ik niet echt geraakt door het verhaal, ik moest me door het boek heen worstelen. Waarschijnlijk komt het door de ellenlange beschrijvingen, die het verhaal langdradig maken. En dat vind ik jammer, want toen ik het boek ontving had ik er meer van verwacht.
Laat deze recensie je niet tegenhouden om dit boek te lezen als je meer wil weten over het leven in de Australische outback.