Teveel clichés

Het boek gaat over Alma. Haar vriend Bruno heeft een einde gemaakt aan hun relatie. Omdat Bruno in het verleden meerdere keren de toch naar Santiago de Compostela heeft gelopen, besluit Alma dit nu zelf te gaan doen, om zo het verdriet te verwerken. Onderweg ontmoet ze Frida, die onlangs haar man heeft verloren. Ze trekken samen op en vertellen elkaar hun verhaal en delen zo ook hun verdriet.
Ik herken me niet in de reislustigheid van de hoofdpersoon. Wat ik wel herken, is haar liefde voor boeken, lezen en schrijven. Alma heeft een eigen boekwinkel en dat is de reden dat ze niet kiest voor een leven samen met Bruno, omdat ze dan haar droom op moet geven.
Het boek is erg filmisch geschreven, er is veel ruimte voor details en de omgeving waarin Alma is, wordt uitgebreid beschreven. Ik kan me een goede voorstelling maken van de tocht die Alma aflegt, hoewel ik er zelf nooit ben geweest.
De manier waarop het boek is geschreven, maakt het spannend. Dat komt omdat je in het begin nog niet weet wat er tussen Alma en Bruno is gebeurd. Ook het verhaal van de partner van Frida is in het begin een raadsel. Door middel van flashbacks krijg je steeds meer te weten over het verleden. Dat maakt dat je door wil blijven lezen.
Ik denk dat dit boek vooral een aanrader is voor lezers die graag reizen of zelf de tocht naar Santiago hebben gemaakt. Zij kunnen zich waarschijnlijk goed inleven in de hoofdpersoon.
Ik geef het boek 3 sterren. Het is een mooie roman, waarin twee bijzondere liefdesverhalen worden beschreven. Er zitten wel veel clichés in en dat maakt dat het boek er voor mij niet echt uitspringt.