1984 anno jaren '80

In Het Dossier wordt Josta Bresse door haar vroegere kwelgeesten uit de voormalige DDR op, en zelfs letterlijk onder de huid gezeten. Dat vraagt om actie, en omdat van de politie, zoals gebruikelijk in thrillers, niet veel te verwachten valt, neemt ze het heft zelf in handen en gaat in Berlijn op onderzoek uit.
Anya Niewierra schrijft spannende thrillers die goed in elkaar zitten. Wat haar boeken bijzonder maakt is de verbinding die zij weet te leggen met grote maatschappelijke thema’s. Die thema’s weet ze bovendien heel persoonlijk te maken. Josta’s leven in de toenmalige DDR, de manier waarop zij opgevoed werd, gerekruteerd door het bewind en gedwongen haar talenten in te zetten ter meerdere eer en glorie (en geld) voor het Stasi-bewind maken de verschrikkingen van die dictatuur invoelbaar op een manier die mij kippenvel bezorgt. En in één moeite door stelt het vragen over het vraagstuk dader-slachtoffer. Want op de keper beschouwd is Josta een kunstvervalser en nog meer, maar kun je haar verhaal niet anders lezen dan als dat van een slachtoffer van het bewind.
De beschrijving van de praktijken in de voormalige DDR deden me op een huiveringwekkende manier denken aan de klassieker 1984 van George Orwell, dat ik toevallig kort daarvoor gelezen had. De volstrekte minachting voor mensen, het leven en de waarheid zijn en de effecten die dat heeft op de inwoners van een totalitaire staat, de DDR wás het land beschreven werd door Orwell. Gelukkig is in de DDR het tij gekeerd, maar in hoeveel landen is dat nog niet het geval?