Recensie De Tempelberg

´De tempelberg´ van Kanan Makiya speelt zich af in de zevende eeuw. Centraal in dit boek, deels fictie, maar voor een groot deel ook non-fictie, staat de berg Moria in Jeruzalem. Hier heeft volgens de overlevering Abraham zijn zoon Izaàk willen offeren, maar ook Adam zette hier zijn eerste stappen. Hoofdpersoon is Kab, een Jemenitische Jood die zich bekeerde tot de Islam en die Kalief Omar vergezelde toen die optrok naar Jeruzalem. Uiteindelijk resulteert de aanwezigheid van moslims in Jeruzalem in de bouw van de Rotskoepel, de plek vanwaaruit Mohammed ten hemel gevaren zou zijn. Tegenover de berg Moria wordt de Zwarte Steen te Mekka opgevoerd, een ander belangrijk brandpunt binnen de Islam. De verhouding tussen die twee stenen loopt als een rode draad door het boek.

Het interessante van dit boek zit hem in de beschrijving van de ´geboorte´ van de Islam. Aannemelijk wordt gemaakt dat deze derde monotheïstische godsdienst in die eerste jaren naarstig op zoek was naar status en die werd vooral ontleend aan het Jodendom. Vandaar dat verhalen over Abraham, maar ook Jezus, in de Koran zijn te vinden. Ook wordt prachtig beschreven hoe de verhouding tussen de al aanwezige Christenen en Joden enerzijds en de nieuwkomers uit Arabië zich ontwikkelden. Zo werd de bouw van de Rotskoepel een prestigeproject, want de overtreffende trap ten opzichte van de al bestaande Cristelijke kerken was erg belangrijk. Daarnaast wilde de bouwer, kalief Abd-El Malik, ook zijn politieke macht bevestigen. Ook toen al, er is weinig nieuws onder de zon.

Het boek wordt afgesloten met een enorme lijst van bronnen en verdere uitleg. Het is werkelijk imponerend om te zien hoeveel moeite de schrijver zich heeft getroost de feiten voor zover bekend, te achterhalen. Hij heeft gebruikgemaakt van zowel joodse, christelijke als islamitische bronnen. Met behulp van die bronnen heeft hij een mooie reconstructie van die tijd vastgelegd.

Een puntje van kritiek. De vertaling is met name in het begin niet altijd even pakkend, maar gaandeweg wordt het wel steeds beter.

Vier sterren, wat mij betreft.