Recensie Euforie

‘Euforie’ van Christiaan Weijts, oftewel ‘een van de meest getalenteerde schrijvers van zijn generatie’ (Het Parool op de achterflap) gaat over een architect die toevallig betrokken raakt bij de reddingswerkzaamheden na een terroristische aanslag. Tijdens de redding ziet hij een meisje dat hem doet denken aan een jeugdliefde. De hele geschiedenis van die jeugdliefde raakt versmolten met de ontwerpwedstrijd die het gemeentebestuur uitschrijft om het door de aanslag geslagen gat te vullen met een monumentaal bouwwerk, analoog aan het WTC in New York.

Weijts volgt zijn verhaallijnen nauwgezet, waarbij hij er niet voor terugdeinst uitgebreid in te gaan op allerlei achtergronden, variërend van architectuur en alles wat daarmee samenhangt tot de idealen van de krakersbeweging uit de tachtiger jaren van de vorige eeuw. En daarin schuilt meteen het bezwaar dat ik tegen dit boek van 400 pagina’s heb. Want al die achtergronden en delen van latere toespraken van de hoofdpersoon leiden ontzettend af van de hoofdlijnen van het verhaal.

Christiaan Weijts is ongetwijfeld een getalenteerd schrijver, misschien wel iets té getalenteerd, iemand die maar naar zijn toetsenbord hoeft te kijken om de woorden en zinnen het beeldscherm op te laten stuiven. Door al die uitweidingen te vermijden (beetje scannen), is ‘Euforie’ voor de lezer wel door te komen, maar dat zal vast Weijts’ bedoeling niet zijn geweest. Ook de noodzaak van het verhaal ontgaat me: het wilde me maar niet duidelijk worden wat de schrijver nu eigenlijk wil zeggen. Gaat het om die jeugdliefde of een beeld van de tachtiger jaren te geven? Of meer om de ontwikkeling van de moderne architectuur? Wat is de functie van de man die de hoofdpersoon heeft weten te redden en die hem later bedreigt? Daar komt de bekende mus van W.F. Hermans toch wel erg nadrukkelijk om het hoekje kijken.

Nee, dit boek is niet de klapper waar velen het voor aanzien. Ik hoop maar dat Weijts in een volgende roman zijn schrijfdrift weet te beteugelen, dat zou de kwaliteit van zijn schrijverschap buitengewoon ten goede komen.