Recensie Huid en haar

Aangezien ik al vaker boeken van Arnon Grunberg heb gelezen, was ik erg nieuwsgierig naar zijn nieuwste werk. Nu ik het boek uit heb, rest er maar een conclusie: dit is bepaald niet zijn beste werk. De wederwaardigheden van de hoofdpersoon konden me maar matig boeien. De schrijver benadert zijn protagonist van meerdere kanten. De vele perspectiefwisselingen halen de vaart behoorlijk uit het boek, mede doordat de minnaressen, de ex-vrouw, de moeder en wie al niet meer ook een eigen verhaal hebben en dat moet ook worden verteld.

Daarnaast is Oberstein een zeer afstandelijk econoom, die zelfs de liefde vanuit zijn vakgebied probeert te duiden. Omdat de onvermijdelijke crisis pas in het laatst van het boek een hoogtepunt bereikt en de aanloop zo lang is, verflauwt de aandacht al snel. Hoe anders was dit bij 'Tirza'. De hoofdpersoon verkeerde constant in een crisis, wat een adembenemende roman opleverde door de vaart die erin zat. Omdat ook de andere personages nogal afstandelijk zijn en daardoor erg op elkaar lijken, voel je je als lezer nergens bij betrokken.

Conclusie: Grunberg kan beter, véél beter.