Houten vogeltje

Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek Houten Vogeltje, geschreven door Reem Talib, gelezen. Aan het eind van de jaren 50 ontmoeten we in Irak de vierentwintig jarige Amir. Hij is vierde jaars student aan de Universiteit in Bagdad. Hij studeert hier Algemene Wetenschappen. Ondertussen wonen zijn ouders en broers in Najaf. Zijn vader is daar, voor de buitenwereld, een gerespecteerde Imam. Zonder de ogen van de buitenwereld, in zijn eigen huis is hij een tiran voor zijn gezin. Amir wil het liefst zijn studie afmaken, trouwen met zijn grote liefde Renée en een eigen leven opbouwen in Engeland. Alleen heeft zijn vader heel andere plannen voor hem en hij doet alle mogelijke moeite om de rebelse Amir in het gareel te houden. Amir´s beste vriend Edgar en zijn vriendin Renée proberen hem op alle mogelijke manieren te helpen. Ondertussen vind er in Bagdad ook nog een staatsgreep plaats, wat het voor Amir moeilijker maakt om zijn leven op zijn eigen manier te leven.
Op de cover zien we een openstaande vogelkooi in een hand. In eerste instantie had ik de vraag van hoe past de titel en de cover bij het verhaal. Het houten vogeltje komt op verschillende momenten mooi terug in het verhaal. De schrijver heeft de tradities zoals die in de cultuur van Irak gewoon zijn, goed in het verhaal verwerkt. Het is voor Amir en ook de andere jongeren niet makkelijk om in deze cultuur hun eigen vleugels uit te slaan en hun eigen keuzes te maken. En niet in de voetsporen van hun ouders te treden als ze eigenlijk liever hun eigen keuzes maken en hun eigen pad volgen. Het is geen vrolijk verhaal, maar wel een verhaal wat tot nadenken stemt en wat bij mij toch wel even is blijven hangen.
4*