Een mooie debuutroman

Soms sneeuwt het in april – Janneke Siebelink

Voor Boekinkt las ik de debuutroman Soms sneeuwt het in april van Janneke Siebelink.

Het verhaal:
Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven vertelt. We volgen het verhaal van de 40-jarige Katharina die op weg is naar Texel voor een weekendje samen met haar man Peter. Een jarenlange gekoesterde wens komt in vervulling wanneer zij in de auto vertelt dat zij zwanger is. Peter is er echter niet meer zo zeker van dat hij nog met haar verder wil. Ondanks dat zij zijn grote liefde is, mist hij een echte verbinding en dat weegt hem zwaar. Katharina, die hier ontzettend van schrikt en hem zeker niet kwijt wil beseft dat het tijd is om open kaart te spelen. Ze heeft geen gemakkelijke jeugd gehad, haar vader en haar oma overlijden op jonge leeftijd. Van haar moeder, die getekend is door haar eigen verleden, krijgt ze nauwelijks aandacht. Wanneer Katharina ouder wordt komt zij erachter dat haar moeder, nadat zij betrapt werd op het doorspelen van informatie aan de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog naar Texel wordt gestuurd.

Het eerste deel, kent 2 verhaallijnen, Katharina op volwassen leeftijd en Katharina als jong meisje. Ik vind het mooi hoe je kunt lezen hoe het karakter van Katharina zich gevormd heeft door de dingen die zij heeft meegemaakt.
In het tweede deel lezen we de verhaallijn van Helena, de moeder van Katharina. Hoe de gebeurtenissen uit haar verleden, ook haar gevormd hebben tot de vrouw die ze uiteindelijk was.

Mijn leeservaring:
Janneke Siebelink heeft een toegankelijk schrijfstijl en het verhaal leest dan ook fijn weg. Heden en verleden wisselen elkaar af, het is goed te volgen. Het Amsterdam-Noord waar de jonge Katharina is opgegroeid herken ik. Ik heb er jaren op verschillende postagentschappen gewerkt en er is in al die jaren weinig veranderd. De hoofdpersonages zijn goed uitgediept en ik leef mee met de jonge Katharina, maar ook met de jonge Helena. Het is een mooie roman, waarbij de dochter het oorlogstrauma van haar moeder met zich meedraagt. Het heeft haar gevormd tot de vrouw die ze nu is. Ik word vooral gegrepen door het aangrijpende verhaal van Helena. Ik vind het knap hoe al deze verschillende verhaallijnen aan het einde samenkomen tot 1 geheel.

Mijn eindoordeel:
Ik heb erg genoten van deze mooie debuutroman van Janneke Siebelink. Een verhaal dat gebaseerd is op waargebeurde feiten en een mooie mix is van feiten en fictie. Het Texel tijdens de Tweede Wereldoorlog, taboes die in de naoorlogse jaren nog steeds overheersen en hoe een verleden je kan vormen tot wie je uiteindelijk bent. Dat gecombineerd met de mooie schrijfstijl maakt dat ik Soms sneeuwt het in april van Janneke Siebelink 3.5 inktpotje geef.