Lezersrecensie
Een mooi mens
Van dit en dat en van alles wat – Martine Bijl
Voor Boekinkt mocht ik het boek Van dit en dat en van alles wat van en over Martine Bijl lezen. Dit boek is een verzameling uit dagboekfragmenten, e-mails en andere notities, met liefde verzameld door haar man Berend Boudewijn. Eerder las ik voor Boekinkt haar boek Rinkeldekink waarin zij haar ervaringen schreef na haar herseninfarct en wat dit met haar deed zowel fysiek als emotioneel. Een rauw en puur boek waarin ik veel dilemma’s herkende na mijn eigen revalidatieperiode. Ik keek dan ook enorm uit naar dit nieuwe boek.
De cover:
De cover springt in het oog, de oranjeroze kleur, de titel en de 3 mooie foto’s waarin we Martine Bijl direct herkennen.
De achterflap:
Een zelfportret van het multi-talent Martine Bijl, samengesteld uit haar nagelaten documenten.
‘Van dit en dat en van alles wat’ is een portret van het multi-talent Martine Bijl. Samengesteld door Berend Boudewijn uit haar nagelaten documenten blijkt het onbedoeld zelfs een frappant zelfportret. Jeugdherinneringen, brieven, een novelle, e-mails, speeches, theaterteksten plus dagboeken over haar werk bij televisie en theater – het lijkt verschillend, maar het ademt dezelfde oorspronkelijke, amusante geest. Of het nu gaat over optreden, over hartstochtelijk tuinieren, over volhardend keramiek maken, over koppig sleutelen aan teksten – het is altijd onderhoudend geschreven. En meer dan dat. En passant fileert Martine mannelijke eigenwaan en vrouwelijk schipperen en gunt ze ons ook nog een blik achter de schermen van onze showbusiness. Martines echtgenoot Berend Boudewijn, die deze teksten heeft verzameld en er een persoonlijke inleiding bij schreef, oordeelt volkomen terecht: schrijven was waarschijnlijk Martines liefste bezigheid en zeker haar grootste talent.
Mijn leeservaring:
Als je verwacht om een echt boek te lezen, waarin een bepaalde verhaallijn loopt dan kom je met dit boek van een koude kermis thuis. Het begint met een mooie inleiding geschreven door haar man Berend Boudewijn. Wat volgt zijn verschillende aantekeningen over verschillende periodes in haar leven. Een aangrijpend hoofdstuk vind ik het Mamaboek, waarin ze ons in haar aantekeningen mee neemt in haar jeugdtijd en vertelt over haar vader en moeder die elkaar eigenlijk niet mochten. Er zijn hoofdstukken gewijd aan verschillende theaterstukken en een hoofdstuk gaat over de prachtige poppen die Martine heeft gemaakt en waar ook een boek over geschreven is. Natuurlijk ook een groot hoofdstuk over het televisieprogramma Het zonnetje in huis.
Wat opvalt is dat wat zij ook doet, alles moet perfecter dan perfect zijn en met deze houding maakt ze het zichzelf niet altijd even gemakkelijk in het leven. Wat echter als rode draad terug komt bij alles dat zij doet is haar grote liefde voor taal. Dat in combinatie met haar perfectionisme maakt dat haar vertalingen van musicals zeer geliefd zijn. Haar betrokkenheid, haar koppigheid, haar humor en haar bescheidenheid kan ik enorm waarderen. Aan het eind nog wat mooie foto’s die het naslagwerk afmaakt.
Al met al heb ik dit boek, dat eigenlijk niet echt een boek is, met plezier gelezen. Ik vond het bijzonder om haar pure aantekeningen en dagboekfragmenten te mogen lezen, maar vraag me wel af of Martine dit zelf ook had kunnen waarderen.
Van dit van dat van alles wat, krijgt van mij 3.5 inktpotje.