Mooi meeslepend debuut

Wanneer Margot na een aantal herhaalde pogingen haar moeder Mina niet telefonisch kan bereiken besluit ze om af te reizen naar Los Angelos. Bij thuiskomst in haar moeders flat treft ze haar dood op de grond aan. Wat is er gebeurd? Dit doet Margot beseffen dat ze heel weinig over haar moeder weet. Ze heeft nog zoveel vragen en moet nu op zoek naar antwoorden.
Deze proloog nodigt uit om verder te lezen en zuigt je gelijk in het verhaal.

Om en om wordt er vanuit het perspectief van Mina en Margot verteld.
Het verhaal van Mina begint in 1987, het moment dat ze als Koreaanse aankomt in Amerika, moederziel alleen, de Engelse taal niet machtig. Maar ze is er vast van overtuigd om haar Amerikaanse droom werkelijkheid te laten worden. Een nieuw leven, vriendschappen, het gevoel ergens bij te horen.
Langzamerhand wordt de levensgeschiedenis van Mina onthult. Wat vooral heel goed beschreven wordt is het machteloze gevoel wat Mina ervaart door de grote taal barrière en cultuur verschil. Er wordt misbruik van haar gemaakt, een gegeven dat destijds maar ook nu nog actueel is, de rassendiscriminatie. De blanken speelden zelf voor rechter, voor de waarheid was geen ruimte. Ondanks dat een alleenstaande vrouw voor de Amerikaan niets voorstelt, heeft Mina het gered om na herhaalde teleurstellingen een bestaan op te bouwen. Weliswaar een zwaar en armoedig bestaan, maar toch de moeite waard.

Vanuit het perspectief van Margot in het heden, lezen we hoe de relatie tussen beide vrouwen was. Margot heeft haar jeugd als zeer zwaar, eenzaam en beschamend ervaren. De taal bleef als een kloof tussen hun inhangen. Beiden waren niet in staat toe te geven om nader tot elkaar te komen. Mina zag het nut er niet van in om Engels te leren en Margot wilde geen Koreaans leren. Dit heeft tot een heel moeizame relatie tussen moeder en dochter geleid.

Ook de huidskleur speelt een belangrijke rol, namelijk wanneer Margot haar moeder verlaat om in Seattle te gaan studeren gaat er een nieuwe wereld voor haar open:

‘Haar eerste witte vrienden zagen er van nature aantrekkelijk uit, omdat zelfs witte mensen die geen supermodel waren, in elk geval wit waren’.

Na de dood van haar moeder wordt Margot gedwongen om hun relatie onder de loep te nemen om te kijken wie ze werkelijk zijn geweest: vrouwen die het op eigen kracht gerooid hebben.
Uiteindelijk komt ze heel veel over haar moeder te weten. Ze heeft haar antwoorden en die geven haar de kracht om haar moeder te vergeven.

De schrijfstijl is prettig en vlot lezend.
Er passeren heel veel Koreaanse gerechten de revue. Daar kreeg je niet alleen flinke honger van, het klonk namelijk allemaal zo heerlijk, maar door de Koreaanse benamingen maakte het dat het lezen soms stagneerde. Toch hadden deze gerechten een belangrijke positie in het verhaal, het was troostrijk eten voor de personages. Een moment van saamhorigheid met hun roots.

Een mooie meeslepende debuut roman met diepgang en een verrassend plot.
De thema’s verlies, onmacht, taal- en cultuurverschil, discriminatie en de positie van een alleenstaande vrouw in een vreemd land, zijn goed uitgewerkt.
Als je van een roman met twee verhaallijnen en een vleug spanning houdt, zit je met dit boek goed.

Bedankt Harpers Collins dat ik dit recensie exemplaar mocht lezen.