Een prachtig verhaal met een lange aanloop maar zeker de moeite waard om te lezen

Wanneer Lucy bij het opruimen van de papieren van haar overleden vader ontdekt dat ze nog een oudoom heeft wordt ze getriggerd om dit verder te onderzoeken. Maar ze heeft geen enkel aanknopingspunt behalve het landhuis Carlyon Manor in St. Florian, waar haar vader is opgegroeid. Bij dit landhuis aangekomen blijkt het verwoest te zijn door brand. Ze ontmoet in St. Florian de hoogbejaarde dame Beatrice Ashton. Beatrice heeft vanaf haar jeugdjaren veel opgetrokken met de kinderen van Carlyon, waaronder de grootmoeder van Lucy, Angelina. Wanneer Beatrice haar levensverhaal verteld aan Lucy, ontdekt Lucy een groot familiegeheim.

Het verhaal heeft een lange opbouw voordat het eindelijk aankomt bij het punt waar alles omdraait en het ook boeiender maakt. Toch is deze opbouw nodig om het geheel in het juiste perspectief te zien. Een verhaal heeft namelijk vaak twee kanten.
Twee tijdlijnen, het heden; jaar 2011, en het verleden; de oorlogsjaren. Vanuit het perspectief van Beatrice wordt het verhaal verteld. Je wordt langzaamaan meegenomen vanaf haar jeugdjaren tot het heden en ontdekt dat Beatrice een zeer moedige, karaktervolle en avontuurlijke vrouw is geweest. De oma van Angelina is altijd een ‘poppetje’ geweest. Ze was zeer manipulatief en kreeg altijd haar zin, of het nu rechts- of linksom moest.
Wanneer Beatrice haar aandeel in de oorlogsjaren beschrijft wordt je compleet het verhaal ingezogen. Door de prettige schrijfstijl leest het heerlijk weg. Op een gegeven moment heb je wel door hoe de vork in de steel zit, maar de weg er naartoe blijft prikkelen.
Een prachtig verhaal met een lange aanloop maar zeer de moeite waard.