(No) Country for Old Men

Plots lag het boek daar - niet onder, niet halfweg, maar bovenop de stapel.

Kleine toevalligheden die je leven veranderen.

Net als het paard er ineens staat, voor de deur van de afgelegen hut waar Al Ward zijn dagen slijt, met zijn gitaar en een fles tequila als enige metgezellen.

Het paard is blind, weigert eten en drinken.

De coyotes liggen op de loer.

Toch kan Al het niet over zijn hart krijgen het dier uit zijn lijden te verlossen - daarvoor doet het hem wellicht al te zeer aan zichzelf denken: oud, afgeschreven, maar nog net koppig genoeg om niet door de knieën te gaan.

Terwijl hij zich afvraagt wat hij met het paard aan moet, passeert het wonderlijke, muzikale leven van Al in flarden de revue.

Het is één lange, weemoedige country-song.

Country van het goede soort.

Net als die van Richmond Fontaine, de band van… Willy Vlautin.

Twee ontdekkingen in één!