Lezersrecensie
Femme fatale in Frankrijk
Ariel Lawhon is bekend van haar historische roman De Rivier, gebaseerd op het leven van de 18e-eeuwse vroedvrouw Martha Ballard. Deze roman las ik met veel plezier en ik keek dan ook reikhalzend uit naar deze nieuwe vertaling.
Codenaam Hélène is een historische roman gebaseerd op het waargebeurde leven van Nancy Wake, een beruchte verzetsstrijder uit de Tweede Wereldoorlog. Het duurt even voor het verhaal echt op gang komt. In het begin ligt de nadruk vooral op romantische relaties en details. Hoewel het uiteenzetten van die relaties voor het verdere verloop van het verhaal te verklaren is, had dit voor mij veel compacter gekund. De wisselingen in perspectief vond ik soms verwarrend; ik heb regelmatig moeten terugbladeren om te zien in welke periode ik me bevond. Ook het perspectief van Henri voegde voor mij weinig toe.
Het verhaal an sich is heel boeiend. Het is mooi om te zien hoe het respect voor Nancy gaandeweg de oorlog groeit en hoe zij zich ontwikkelt. Wel had ik liever gezien dat er meer aandacht uitging naar de verschillende rollen van Nancy. De dappere, onverschrokken versie – waar zeker stukjes van zichtbaar worden – in plaats van alleen de femme fatale. Haar verschillende karakters worden vrij heldhaftig neergezet zonder al te veel kwetsbaarheid te tonen, wat niet altijd even realistisch aanvoelt. Dat geldt ook voor sommige terugkerende details, zoals de lippenstift — ik begrijp de symboliek, maar het voelde soms te glamourous, gezien de omstandigheden.
Het feit dat Nancy Wake echt heeft bestaan maakt dit een bijzondere leeservaring. Ik lees graag oorlogsverhalen met een vrouwelijke hoofdrol, en het uitgangspunt van dit boek is absoluut interessant. Dat een vrouw in die tijd haar man achterliet en presteerde wat zij deed, verdient niets dan respect. Dat Lawhon kan schrijven hoeft ook geen twijfel over te bestaan. Het boek leest vlot, met geloofwaardige dialogen, een vleugje humor hier en daar en je kunt goed zien dat er veel research is gedaaan.
Toch kostte het me moeite me echt verbonden te voelen met de personages, wellicht door de overdaad aan uitgebreide beschrijvingen van eten, drinken, kleding, seks en andere randzaken. Pas in het laatste kwart van het boek werd het voor mij echt spannend en kreeg ik voor mijn gevoel waar ik voor kwam.
In haar slotwoord schrijft Lawhon dat Codenaam Helene een boek is over het huwelijk en de offers die Nancy en haar man hebben moeten brengen in de oorlog. Had dat de flaptekst geweest, betwijfel ik of ik net zo ongeduldig was geweest voor het uitkomen van deze roman. Alles bij elkaar genomen had ik liever meer focus gezien op Nancy’s verzetswerk en iets minder op de romantische relatie. Het boek heeft absoluut knappe scènes en een boeiend onderwerp, maar het werd niet de klapper waar ik op had gehoopt. Op basis van het slot zou ik (een ruime) vier sterren geven, maar door de start blijf ik toch steken op 3.5 ster.
Codenaam Hélène is een historische roman gebaseerd op het waargebeurde leven van Nancy Wake, een beruchte verzetsstrijder uit de Tweede Wereldoorlog. Het duurt even voor het verhaal echt op gang komt. In het begin ligt de nadruk vooral op romantische relaties en details. Hoewel het uiteenzetten van die relaties voor het verdere verloop van het verhaal te verklaren is, had dit voor mij veel compacter gekund. De wisselingen in perspectief vond ik soms verwarrend; ik heb regelmatig moeten terugbladeren om te zien in welke periode ik me bevond. Ook het perspectief van Henri voegde voor mij weinig toe.
Het verhaal an sich is heel boeiend. Het is mooi om te zien hoe het respect voor Nancy gaandeweg de oorlog groeit en hoe zij zich ontwikkelt. Wel had ik liever gezien dat er meer aandacht uitging naar de verschillende rollen van Nancy. De dappere, onverschrokken versie – waar zeker stukjes van zichtbaar worden – in plaats van alleen de femme fatale. Haar verschillende karakters worden vrij heldhaftig neergezet zonder al te veel kwetsbaarheid te tonen, wat niet altijd even realistisch aanvoelt. Dat geldt ook voor sommige terugkerende details, zoals de lippenstift — ik begrijp de symboliek, maar het voelde soms te glamourous, gezien de omstandigheden.
Het feit dat Nancy Wake echt heeft bestaan maakt dit een bijzondere leeservaring. Ik lees graag oorlogsverhalen met een vrouwelijke hoofdrol, en het uitgangspunt van dit boek is absoluut interessant. Dat een vrouw in die tijd haar man achterliet en presteerde wat zij deed, verdient niets dan respect. Dat Lawhon kan schrijven hoeft ook geen twijfel over te bestaan. Het boek leest vlot, met geloofwaardige dialogen, een vleugje humor hier en daar en je kunt goed zien dat er veel research is gedaaan.
Toch kostte het me moeite me echt verbonden te voelen met de personages, wellicht door de overdaad aan uitgebreide beschrijvingen van eten, drinken, kleding, seks en andere randzaken. Pas in het laatste kwart van het boek werd het voor mij echt spannend en kreeg ik voor mijn gevoel waar ik voor kwam.
In haar slotwoord schrijft Lawhon dat Codenaam Helene een boek is over het huwelijk en de offers die Nancy en haar man hebben moeten brengen in de oorlog. Had dat de flaptekst geweest, betwijfel ik of ik net zo ongeduldig was geweest voor het uitkomen van deze roman. Alles bij elkaar genomen had ik liever meer focus gezien op Nancy’s verzetswerk en iets minder op de romantische relatie. Het boek heeft absoluut knappe scènes en een boeiend onderwerp, maar het werd niet de klapper waar ik op had gehoopt. Op basis van het slot zou ik (een ruime) vier sterren geven, maar door de start blijf ik toch steken op 3.5 ster.
1
Reageer op deze recensie
