Blijvend mooi

Het is nu lastiger te beschrijven wat ik nu zo mooi vind aan dit boek dan de eerste keer dat ik het las. Ik weet in ieder geval dat die derde keer er ook nog wel een keer gaat komen en dat het dan weer goed gaat zijn. Deze quotes zeggen al veel. Belangrijk boek over het zoeken en misschien vinden van je identiteit, familiedingen, (gestreden) strijd/oorlog en het vinden van een echte vriend. Een soort warm bad, herkenning? Hoop? Echt?

"Ik vroeg me af hoe dat moest voelen: zo zittend iemands hand vasthouden. Ik durf te wedden dat je soms in iemands hand alle geheimen van het universum kunt vinden."

"Ik wilde zeggen dat ik voordat ik Dante leerde kennen niet wist dat er mensen zoals hij bestonden. Mensen die naar de sterren keken en de geheimen van het water kenden, die genoeg wisten om te weten dat vogels in het luchtruim horen en dat je daar dus niet op schiet, als ze sierlijk met hun vleugels fladderen. Ik wilde zeggen dat mijn leven dankzij Dante was veranderd en dat ik nooit, nooit meer dezelfde zou zijn. En dat het op de een of andere manier was alsof Dante degene was die mijn leven gered had, in plaats van andersom. Ik wilde zoveel zeggen, en toch kwam niet één woord in me op. Dus herhaalde ik domweg steeds dezelfde zin. ‘Dante is mijn vriend.'"

"Iedereen heeft een vriend nodig."