Een warrig begin maar een sterk einde.

De hoofdpersonen in “Ik ben niet ziek, ik heb gewoon wat meegemaakt” van Lorena Perez zijn Eva en Mike. Roy, eva haar vriend raakte vermist op een tour in Afghanistan die hij samen met zijn beste vriend Mike deed. Eva pakt na een tijdje haar leven weer op en opent een pizzeria samen met haar verloofde Carlos, maar het verleden haalt haar in.

Lorena weet op prachtige wijze moeilijke onderwerpen te beschrijven. De eerste hoofdstukken vond ik het verhaal erg warrig en ik had moeite met in het verhaal komen. Na een paar hoofdstukken werd het gelukkig beter. Hierdoor dat ik toen helemaal in het verhaal. Maar als het een langer verhaal was geweest weet ik niet of ik door de eerste hoofdstukken heen was gekomen.

Het mooie is hoe de personages zijn beschreven, maar ik had graag nog wat meer over PTTS bij veteranen gelezen. Ik vond het einde ook erg mooi beschreven en ik heb onwijs genoten van het boek.