Originele magie in boek voor bordspelgeeks

Disclaimer: ik heb verschillende verhalen gepubliceerd in bundels waar ook verhalen van Joke Adam instaan, en heb haar gevraagd mee te werken aan de bundels 'De bar met de duizend deuren' en 'Verder voorbij de storm'. Ze wordt uitgegeven door Uitgeverij Macc waar ook boeken van mij verschijnen.

9 Ik had dit boek het liefst 4,5 sterren willen geven, maar in het Goodreads-systeem worden dat er vijf. Dat vind ik prima, want dit originele fantasyboek is verfrissend, onvoorspelbaar en heeft een onverwachte diepgang. Het is geschreven voor een wat jonger publiek. Jonge tieners lijken me vooral de doelgroep van dit verhaal, maar als volwassen lezer heb ik er ook erg van kunnen genieten. Ik wist uit de korte verhalen van de auteur en haar novelle 'De blauwe golem' al dat ze een heel plezierige schrijfstijl heeft. Op de een of andere manier voelt haar stijl heel fris aan. Korte, maar afwisselende zinnen, goed gekozen woorden die niet te moeilijk zijn maar wel de sfeer goed weergeven, en lekker veel vaart in de beschrijvingen. Sommige bewoordingen zijn Vlaams, dus even vroeg ik me af of het allemaal wel goed geformuleerd was, maar dat wende al snel (en ik vind niet dat Vlaamse auteurs zich per se aan het Nederlands dat wij schrijven moeten aanpassen). Ik kwam in dit boek weinig storende foutjes tegen en dat is ook een groot pluspunt.
Naast de toegankelijke stijl was ook het verhaal heel verfrissend. Dit was nou een fantasyverhaal zoals ik dat nog niet eerder had gelezen. Adam laat zich niet leiden door de conventies, maar schept een wereld die in veel lijkt op de onze (zo rijden de mensen in auto's en hebben soldaten geweren), maar die in andere aspecten totaal anders is. Een geweldig idee is de Centraal Allurische Wyst - een gebied waar magie heerst. Je moet eerst jezelf leren beheersen, anders kun je er zomaar veranderen in een boom of een steen. Anderen veranderen er in helden - mythische karakters die iets uitdrukken van wie ze willen zijn. Als ze het gebied verlaten, veranderen ze weer terug in zichzelf. Een heel fascinerend uitgangspunt. De auteur past het ook leuk toe, want hoofdpersoon Dax komt uit Trebis, waar bordspellen belangrijk zijn en op het grote spellenfestijn Koning Schaak geëerd wordt. In de magische zone verandert hij in een gedaante die heel erg op Koning Schaak lijkt, maar het niet is: de Valsspeler. Dit suggereert ook nog eens de interessante lagen die de karakters hebben. Dax heeft te maken gehad met afwijzing en pesterijen en moet leren ontdekken wie zijn vrienden zijn. Tegelijk worstelt hij ermee of hij de Valsspeler moet blijven. Want ook al is die gemeen, zijn methoden hebben aanvankelijk wel succes ...
Meer zal ik niet over het plot zeggen, want dit boek telt maar 209 pagina's en anders verraad ik het grootste deel van het plot. Ik heb me bij het lezen geen moment verveeld en het verhaal ging ook nooit een kant uit die ik zag aankomen. Verder vermaakte ik me met het opsporen van verwijzingen naar bordspellen die ik kende. 'Handelaars van Eifos' leek bijvoorbeeld erg veel op 'Kolonisten van Catan'. Wel liet het einde me licht ontevreden achter, misschien ook omdat de hoofdpersoon zelf er niet bij betrokken was. Dat klopte overigens wel heel goed bij zijn ontwikkeling als karakter (dus misschien kon de auteur niet anders), maar dat de hoofdpersoon over gebeurtenissen hoort is toch echt wel iets anders voor de lezer dan dat hij ze meemaakt. Ook vond ik het magische gebied heel interessant, maar dat was niet waar het slot zich afspeelde. Maar gegeven hoe onderhoudend het verhaal was dat daarvoor kwam en hoe levendig de tentoongespreide verbeelding, was dat niet genoeg om mijn plezier in het boek aan te tasten. Ik wilde vooral dat het langer zou zijn, dat ik meer te weten zou komen over deze wereld van helden, monsters, goden en spellen. Wellicht keert de auteur nog eens naar deze wereld terug. Ik hoop het en ondertussen raad ik iedereen die houdt van originele, fantasievolle werelden en een frisse, toegankelijke schrijfstijl toe dit boek te lezen.