Lekker (pudding) tussendoortje

Harris heeft in zijn leven niet veel geschreven, maar wát hij schreef (de boeken over Hannibal Lecter), dat waren echt ongeëvenaarde griezelverhalen. De verwachtingen voor dit boek zijn dus hoog.

Nu is schrijven voor Harris een hele opgave, zo gaf hij zelf te kennen in een van de weinige interviews die hij (in 2019) gaf. Hij beschreef het proces als: "passief [...], soms je moet echt duwen, grommen en zweten. Sommige dagen ga je naar je kantoor en ben je de enige die komt opdagen, geen van de personages komt opdagen, en zit je daar alleen en voel je je een idioot. Je moet elke dag op je kantoor verschijnen. Als er een idee voorbijkomt, wil je daar zijn om het binnen te krijgen. "
Collega-romanschrijver Stephen King merkte op dat, ook al is schrijven voor andere auteurs soms vervelend, het voor Harris is als "kronkelen op de grond van frustratie", omdat voor Harris "het schrijven zelf een soort kwelling is".

Al het harde werk dat Harris moet leveren is blijkbaar geen garantie voor een roman van het Hannibal-the-Cannibal niveau. Op zich heeft dit boek het wel in zich en zijn er zeker momenten die naar een ‘gruwelijk hoogtepunt’ lijken op te stijgen.
Helaas, de boel zakt meerdere keren als de bekende pudding in elkaar.
Jammer.
Dit boek blijft steken op een ‘lekker tussendoortje’.