Lezersrecensie
“Ken onszelve”
Ik ben grappig
Maar nu even niet.
Ieder jaar kijk ik uit naar het boek dat speciaal geschreven is voor de maand van filosofie. Boeken die je meenemen naar dat eigen diepe plekje in je hart. Verhalen die je eventjes doen stil staan bij kinderen die soms wel eens verdwijnen in de menigte, maar die er evengoed wel zijn. Het thema van dit jaar is : “Ken onszelve”
Woordentovenaar Edward Van De Vendel schreef: “Ik ben grappig, maar nu even niet.” Het verhaal gaat over de Nederlandse Ebbe en zijn mama die hun huis gedeeld hebben met de Oekraïense vluchtelingen Mikolai en zijn mama. De jongens konden het onmiddellijk met elkaar vinden. Voor de mama’s was dit niet zo. Vele kleine frustraties leiden uiteindelijk naar een hoogtepunt. Naarmate de jaren verstreken ging ook Mikolai zich meer afzonderen. Ebbe heeft het er erg moeilijk mee, want hij snapt helemaal niet waar die ommekeer is vandaan komt. Voor een opdracht op school, schrijft Ebbe zijn verhaal: Wie ben ik? Wil jij weten hoe dit verhaal eindigt, dan moet je het zeker eens gaan lezen.
In heel wat landen, in heel wat steden, in heel wat dorpen, in heel wat scholen, in heel wat klassen, zitten er Oekraïense vluchtelingen. Zo kwamen er na de start op 24 februari in 2022 ook op mijn school twee nieuwe leerlingen die met de trein uit hun Oekraïne gevlucht waren. Met een koffer, hun kat en drie werkschriften die de kinderen dan ook meebrachten naar school. Een school waar ze de taal niet kenden, gebruiken die ze niet kenden, maar ook gevuld met kinderen die ze niet kenden. Maar met het idee dat ze snel terug konden terugkeren naar hun eigen land. Vier jaar later zitten die kinderen nog steeds op onze schoolbanken. Wij blij met de stappen die ze zetten in het schools gebeuren. Blij dat ze vriendschappen hebben gesloten. Maar hoe voelen zij zich echt?
Dit prachtige verhaal van Edward Van de Vendel laat ons duidelijk een evolutie zien maar ook voelen, want de woorden hier opgeschreven, doen ons verder kijken dan wat we te zien krijgen.
Achteraan het boek staan vraagjes die je helpen om verder te praten over dit thema na het lezen.
Een echte aanrader om in de leraarskamer te staan. Maar ook om aan de Oekraïense kinderen en andere vluchtelingen door te geven, aan hun vrienden, … zodat iedereen ook eens stilstaat wat kinderen meedragen ook al staat de tijd en de wereld niet stil!