Genieten tijdens het lezen

Josy heeft het als beginnende puber niet makkelijk. Wanneer ze een bijenvolk van haar opa erft, komen er nog meer problemen bij. Haar moeder vindt de bijen namelijk helemaal niks. Toch geeft ze Josy een kans. Haar moeder brengt haar elke donderdag naar Alma, de vriendin van opa die ook bijen heeft. Door Alma wordt Josy een echte imker, ze gaat zelfs naar de imkervereniging.

Wanneer Josy er klaar voor is, komen de bijen bij haar in de achtertuin. Maar de bijen hebben natuurlijk wel voedsel nodig en hun tuin is kaal. Josy’s vader stort zich op zijn nieuwe project: de tuin bij-vriendelijk maken.

Het allerleukste aan het boek vind ik de passages waarin je leest vanuit het perspectief van de bijen! Zo leuk gedaan! “En tot die tijd zoemden ze dag en nacht zachtjes hun winterlied.” “Vanaf vandaag stuifmeel, alleen nog maar stuifmeel. Hiervoor had ze een paar dagen nectar verzameld, zoetgeurende nectar, en daarvoor water.” De bijen en haar zussen, de koningin en alles wat er bij hoort.

Halverwege het boek gebeurt er een ramp. Maar Josy slaat zich er doorheen. Mede dankzij haar nieuwe vriend, Mirko. Mirko is ook geïnteresseerd in bijen. Josy’s moeder is niet blij met bijen, er wordt niet letterlijk verteld waarom, maar in een passage kun je raden wat er vroeger is gebeurd. Ook wordt duidelijk waarom opa zo van bijen hield en dat geeft moeder ook rust.

Het jaar dat de bijen kwamen gaat over nieuwe dingen leren, vrienden maken, je grenzen verleggen en niet opgeven. Een heel fijn boek dat ik aan alle kinderen die van lezen houden zou aanraden. Het is misschien niet zo spannend of grappig als andere kinderboeken, maar het is juist een heel mooi verhaal. Ik heb zitten genieten tijdens het lezen.