Ik droomde er zelfs over

Mijn mening

Ik had nog geen boeken gelezen van Liesbeth van Kempen, de flaptekst sprak aan en ik mocht het boek lezen en recenseren.

Je leert een voor een de deelnemers kennen, in volgorde van het aankomen bij de locatie in Frankrijk. Je leest het grootste gedeelte van het verhaal door de ogen van Barbara, wat heel fijn is, omdat zij de workshop geeft. Maar er is ook een perspectief vanuit Louise die samen met haar vriendin Suzan in het vakantiehuisje zit naar het huis van Barbara. Als laatste komt er nog een perspectief bij, dat van een van de verdwenen mensen.

Een voor een verdwijnen mensen, ze lijken te zijn vertrokken zonder iets te zeggen. Maar elke keer als er iemand is verdwenen, vindt Barbara of haar man een gek poppetje. Deze zien er gek uit en ze hebben geen idee waar ze vandaan komen, ze houden het geheim voor de deelnemers.

De schrijfstijl was anders dan ik gewend ben. Veel dialogen, ook met veel spreektaal. Hier moest ik in het begin heel erg aan wennen. Soms vroeg ik me af of de taal die gebruikt werd, niet beter bij pubers pastte. Ondanks dit punt, vond ik het een super spannende thriller! Ik heb er zelfs over gedroomd! Ik droomde dat ik ook een van de deelnemers was…

Het einde is een verrassende twist in het verhaal, al had ik wel vermoedens wie er mee te maken zou hebben. Zoals op de achterflap ook staat: bloedstollende thriller over de gevolgen van pesten. Want dat blijkt al vrij snel. De deelnemers hebben vroeger iemand gepest. Alleen wordt dus pas op het allerlaatste bekend wie ze gepest hebben en wat ze hebben gedaan. Een aanrader voor iedereen die graag spannende boeken leest.