Fantasierijk, maar soms wat veel.

Blauw Verdriet is geschreven door Hélène Wagener, ik mocht het lezen voor de leesclub Kort Geding, van Thrillerlezers!

Blauw Verdriet start met een spannende proloog waarna het echte verhaal begint. Roos is kunstenares en haar schilderijen hebben een bizar onderwerp. Als zij verdwijnt op de plek waar een lijk wordt gevonden wordt het politie duo Fons Jansen en Rob Geerts op de zaak gezet. Ook Gaby Geels, misdaadjournaliste en vriendin van Roos, raakt nauw betrokken.

Als lezer wordt je vervolgens deelgenoot van wat Roos meemaakt, denkt mee te maken, en al haar gedachten. Iets verderop in het boek blijkt iedereen een link met haar te hebben en ook hebben ze elk wel wat te verbergen. Wie is er nog te vertrouwen?

Hélène haar manier van schrijven is modern met veel korte zinnen. In de langere hoofdstukken worden vooral de belevingen vanuit Roos weergegeven. Deze hoofdstukken worden afgewisseld met korte schuingedrukte fragmenten, maar wie er aan het woord is blijft lang de vraag. Het verhaal is fantasierijk, maar voor mij soms iets té waardoor ik het moeilijk kan volgen. Er worden heel wat thema’s aangekaart, zoals kunstroof, mythe, lust, bedrog, wantrouwen en nog een paar. Zelf vond ik het jammer dat het duo Fons Jansen en Rob Geerts wat onderbelicht bleef, ook had de spanning wat donkerder en intenser gemogen.

Ik geef het 2,75 sterren.