De gruwelijke wereld van mensensmokkel.

Vals Ritueel van Sterre Carron is het 18 deel uit de reeks rond Rani Diaz en haar team. Ik mocht het lezen voor Thrillerlezers!

Op de achterflap van het boek lees ik dat drie Nigeriaanse tienermeisjes, Naja, Tabi en Nule, de overtocht maken naar Europa in de hoop daar een beter leven te krijgen. Ze belanden echter in de hel. Ondertussen wordt er in een steeg het verminkte lichaam gevonden van een jonge vrouw met daarbij haar drie maanden oude baby. Er zijn aanwijzingen die duiden op een duister netwerk van mensensmokkel. Rani Diaz en haar team stellen een nader onderzoek in naar deze bizarre zaak.

Naja, Tabi en Nule zijn drie Nigeriaanse jonge en innig bevriende tienermeisjes. Het leven voor hen is hard en ze zijn opgegroeid in armoede. Als Naja op haar werk lastig wordt gevallen door een al te opdringerige man springt Abedi tussen beiden. Abedi vleit haar, is charmant, goed verzorgd en neemt haar mee uit. Abedi is in Nigeria voor zaken en biedt Naja aan om voor hem te komen werken in België. Hij belooft haar een gouden toekomst in het rijke westen en, als allerbelangrijkste, hij belooft haar zoveel te kunnen verdienen dat zij gemakkelijk haar familie in Nigeria kan onderhouden.
Zijn gladde praatjes en zijn nog gladdere voorkomen palmen de naïeve Naja in, die maar al te graag op zijn aanbod ingaat. Tevens zorgt zij er voor dat haar hartsvriendinnen Tabi en Nule ook van zijn genereuze aanbod gebruik kunnen maken. De overtocht naar Europa wordt geregeld en het enige dat nog rest is een bezoekje langs een juju-priester. Daarna kan hun avontuur beginnen.

Als lezer staan de haren inmiddels al recht overeind en zijn alle alarmbellen in je hoofd al afgegaan, maar dat is omdat we in het relatief veilige Europa zijn opgegroeid waarbij de keuze van de dag meestal niet verder gaat dan ‘wat eten we vandaag?’ in plaats van ‘hebben we wel eten vandaag?’

Sterre schetst een gruwelijke en meedogenloze wereld vol uitbuiting en moderne slavernij. Ze weet deze verschrikkingen heel realistisch en op een zeer beeldende en invoelbare manier over te brengen op de lezer. Ondertussen vernieuwen we ook weer de kennismaking met Rani Diaz en haar team, en dat voelt weer heerlijk vertrouwd. De koffie wordt weer ingeschonken, een taartje erbij genuttigd en ook het privé leven van haar en haar teamleden hebben zijn beloop gehad. Vooral de nieuwe ontwikkelingen rond Bertje doen mij glimlachen.

En zo leest ook dit deel weer als een tierelier weg. Sterre haar schrijfstijl is soepel, met vlotte zinnen en veel ruimte voor levendige dialogen. Er gebeurt veel in dit boek. Veel rond de meisjes maar ook rond een aantal bizarre en wrede moorden, waarvan de samenhang niet meteen duidelijk is. En Sterre schuwt daarbij niet om deze wreedheden uitgebreid en beeldend neer te pennen. Het geeft je afwisselend een gevoel van gruwel, angst, meelij en afschuw en soms ook ongeloof. Dit laatste was voor mij reden het e.e.a. eens nader te bekijken op internet en daarbij schrok ik van wat ik vond. Het maakt dit boek nog zoveel realistischer en schrijnender.

Ik heb weer genoten van deze Rani Diaz & Co. Ook het plot was fijn en goed doordacht waarbij alle eindjes netjes bij elkaar komen. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het volgende deel waarin ongetwijfeld veel aandacht voor team Rani en hoe het nu verder gaat met…….?

Ik geef het 4 sterren!