Een reünie met dramatische gevolgen.

Ik mocht, voor de leesclub van Thrillerlezers, het boek De Buitenstaanders van Erik van der Linden /Bob Dijkgraaf lezen.

De Buitenstaanders gaat over een leugen, een middelbare school en een reünie die vreselijk misgaat. Erik van der Linden, het hoofdpersonage, maakt een reconstructie van de gebeurtenissen en probeert zo de puzzel voor zichzelf en voor de politie op te lossen.

Dat een reünie goed mis kan gaan lezen we meteen op blz. 1. We maken kennis met heel wat leerlingen maar het verhaal gaat al snel om een klein groepje mensen draaien. Het groepje vrienden delen duidelijk een verleden dat zich gevormd heeft op school en in de vakantie week in het examen jaar. De populaire groepjes, de minder populaire groepjes en vooral de wens daar bij te horen en de keuzes die dan gemaakt worden.
Erik is één van de niet populaire en wordt al snel verliefd op de populaire Eva. In zijn wens dichter bij haar te kunnen zijn én te blijven probeert hij zich aan te sluiten bij haar groep door vriendschap te sluiten met de populaire Daniël en Steven. Nu, ineens deel uitmakend van Eva’s populaire groep, zondert Erik zich steeds meer af van zijn eigen niet zo populaire groep en vooral van zijn vriend Thomas die een beetje de rol van “nerd” heeft. Al snel is Erik genoodzaakt bepaalde keuzes te maken maar hij is niet de enig.

Het boek leest heel gemakkelijk. Het is geschreven in de ik-vorm, iets dat mij persoonlijk erg aanspreekt. Je krijgt daardoor het gevoel de gebeurtenissen te zien door de ogen van de schrijver. Het zit vol met cynische humor, de opbouw is langzaam en ook de dreiging wordt heel langzaam opgebouwd. Korte en wat langere stukjes in het heden en het verleden wisselen elkaar af en geven het verhaal wat meer snelheid.
Wat volgt is een boeiend verhaal over integriteit, loyaliteit en trouw of juist het gebrek daaraan. De sfeer is broeierig en de hoofdpersonages worden duidelijk neergezet.

Ik vind het een geweldig boek. Voordat ik er aan begon dacht ik, op basis van de achterflap, ‘hier kan ik mij wel in vinden’. Nu denk ik ‘iedereen kan hier wel iets van zichzelf in terug vinden’.
En als je op de laatste pagina denkt ‘nu is het klaar’, dan ben je nog lang niet klaar want de lezer wordt dan nog extra uitgedaagd en mag je mee puzzelen. Hoe dat gaat? Dat zal je zelf moeten ervaren, wel kan ik zeggen dat het heel leuk, heel moeilijk maar vooral heel uniek is.

Van mij krijgt het boek 4 1/2 sterren.