Laat ons een vogel

Een natuurlogboek. met nog maar weinig natuur te bespeuren. Mooi geschreven over een onderwerp dat me na aan het hart ligt, maar de confrontatie met de beschreven realiteit resulteert niet in een feelgood boek. Daar was ik natuurlijk niet naar op zoek, dit enkel ter informatie waarom ik het niet de volle vijf sterren kan geven. Heel mooi geschreven dus, met vele mooie plaatjes; van herinneringen wel te verstaan, vergane glorie, en van wat op het punt staat te verdwijnen. In Spanje zijn het massatoerisme, de tuinbouw met zijn vele serres langs de hele oostkust, verder de olijfboomgaarden waar niets onder kan en mag groeien en waar bergen, rotsen en graslanden voor moeten wijken, en de massale water zuipende mangoplantages de grote oorzaken. En toch worden er steeds meer mangobomen aangeplant die voor 1 kilo opbrengst 800 liter water nodig hebben, water dat er niet is. Herkenbaar? Hier in België werd elk lapje natuur drooggelegd, dicht geploegd, grachten rechtgetrokken, ontwatert om dan in de zomer te moeten besproeien, worden er nog steeds goedkeuringen gegeven voor massastallen, worden bermen met kruidrijke grassen en bloemen nog steeds gemaaid zonder reden, wordt er nog steeds in grote hoeveelheden kunstmatig bemest; wat echt niet nodig is wat er slaat sowieso al voldoende stikstof neer uit de lucht en dan is er de oplossing: De Betonstop tegen 2040! Ik ben maar een leek maar mij lijkt het dat dit een uitdovend beleid is; aan dit tempo is er tegen 2040 gewoon niets meer te betonneren.