Het verkeerde pad voor mij

Een tegenvaller. Na 100 pagina's nog niet begrepen waarom de recensies zo lovend zijn. Ik vind het tot nu vooral emo-proza en helemaal niet mooi geschreven. Het poëtische van de omslag heb ik nog niet gevonden. Ik vermoed dat ik de laatste tijd te verwend ben geweest door Gerbrand Bakker, Peter Middendorp en Sander Kollaard. Dat is pas poëtisch schrijven én met mooie natuurbeschrijvingen.
Ik lees nog even verder omwille van de mooie cover en de sympathieke glimlach van mevrouw Winn.

Laat me een uitzondering zijn maar ik kon het niet uitlezen.
'Mozzarella, basilicum en tomaten vormden samen een soort winderige, van rondcirkelende meeuwen vergeven hemel.' Deze draak van een zin was de druppel.