Prettig leesbare pageturner

Dit verhaal draait om vier vrienden (en daarmee vier vertelperspectieven) tijdens een ongemakkelijke familievakantie. Er is een olifant in de kamer waardoor dit ongemak ontstaat, maar als lezer weet je lang niet precies wat er aan de hand is.

Mijn favoriete genres zijn fantasy en dystopie, maar in mijn beoordeling neem ik mijn genrevoorkeur niet mee.

Ik heb ‘Wat wij niet zagen’ in een dag uitgelezen. Het verhaal is fijn leesbaar en de auteur weet door de verschillende vertelperspectieven steeds spanning op te bouwen waardoor je verder leest. Ook lukt het Karin om je als lezer regelmatig op het verkeerde been te zetten.

Ik lees in andere recensies dat de verschillende personages en perspectieven voor sommige lezers storend waren, maar ik heb dat niet zo ervaren. Alle ‘stemmen’ waren voor mij goed te onderscheiden. Ook weet Karin goed de leefwereld van tieners neer te zetten. Wel vond ik sommige personages af en toe iets té onsympathiek en kon ik Rens lastig plaatsen (hoe oud was ze, waarom deed ze niet mee met de rest van de jongeren).

Wat voor mij een beetje als een gemiste kans voelde was dat er geen confrontatie plaatsvond tussen Sara en Est na de kus met Roos. Nu voelde het voor mij alsof dit geheim nog uit zou komen en dat gebeurde niet. Ook een confrontatie tussen Sara en haar vader of Sara’s ouders onderling had ik leuk gevonden. Omdat dit niet is gebeurd blijven er voor mij nu wat vragen openstaan.

Al met al vond ik het een leuk verhaal om te lezen en dat ik het in een ruk uitlas zegt voor mij genoeg. :) ik geef dit boek 4,5 ster.