Literaire roman die je doet nadenken over hoe we ons dingen herinneren

'Ik vraag me af wat erger is: te weinig weten of te veel. Misschien is er niet zoiets als net genoeg. Wat denk jij?'

Vlot lezende literaire roman die aanzet tot denken en die er goed in slaagt de onbetrouwbaarheid van geheugen en herinneringen weer te geven.

Doorheen de opbouw van dit verhaal leer je de verschillende personages beter kennen. Ook al lijkt alles in het begin heel onschuldig te zijn, al snel voel je dat er meer aan de hand is. Toch zal je tot de allerlaatste pagina's moeten wachten op je antwoord. En dan nog, is dit wel het echte antwoord, het einde?

Het verhaal leest vlot en toch ook poëtisch. Het is niet zomaar een tekst die snel neergeschreven is. De manier waarop er gewisseld wordt tussen heden en verleden, waarbij de muur tussen beide soms doorbroken wordt, past goed bij de boodschap die achter de geschreven woorden schuilt. De verschillende schrijfoefeningen die door de personages gemaakt en gepresenteerd worden, vormen ook interessante denkoefeningen voor de lezer.

De personages zijn tegelijkertijd herkenbaar en ook weer niet. Dit boek slaagt er ook goed in om weer te geven hoe intense vriendschappen even snel weer kunnen verwateren, terwijl andere als een smeulend vuurtje weigeren om volledig te doven. Daarnaast had ik de indruk het ene personage al sneller te kunnen doorgronden dan het andere, maar ook dat sluit aan bij de realiteit.

Het enige minpuntje schuilt voor mij in het einde. Hier blijf ik wat op mijn honger zitten. Maar misschien hoort het ook zo? Dompel jezelf onder in Tot het glinstert en weet me dan te zeggen hoe jij het einde ervaart.