Goed concept maar uitwerking kon beter

Lees dit boek als je houdt van:

• locked room thrillers
• winterse sfeer
• meerdere POVs
• meerdere tijdlijnen
• slowburn verhalen
• personages vol geheimen en mysteries

Verhaallijn: Steven en Ellie vieren hun half jarig jubileum met een weekendje weg. Aangezien hun relatie op de universiteit ontstaan is hij als leerkracht en zij als studente, loopt niet iedereen warm voor hun romance. Het huisje die ze gevonden hebben om het weekend door te brengen ligt ver van de bewoonde wereld waar er ook geen bereik is, samen met de sneeuwval zorgt dit voor een intieme sfeer. Maar wanneer Steven zich plots onwel voelt blijkt het dat ze allebei grote geheimen met zich meedragen. En de vraag is, wie van de twee komt heelhuids terug thuis?

Een lang weekend weg is Renburg haar debuut die in meer dan 15 landen verschenen is, wat een prestatie! Het concept van een verboden liefde waarin beide personages geheimen met zich meedragen tov elkaar sprak mij meteen aan. Maar helaas draaide het verhaal anders uit dan ik verwacht of gehoopt had.

Het verhaal start met een proloog die veelbelovend is. Je kan eruit opmaken dat er iemand op gruwelijke wijze om het leven gekomen is waardoor de spanning er al meteen in zit. Dan vervolgt het verhaal zich in 3 delen (vrijdag, zaterdag & zondag). Het hele verhaal wordt afwisselend weergegeven vanuit Steven en Ellie hun perspectief (zowel heden als verleden) + hier en daar hoofdstukjes van een ongekend personage. Tijdens dag 1 leer je Steven en Ellie wat beter kennen en hoe hun relatie ontstaan is. Al vanaf begin af aan viel Steven mij tegen, hij komt over als een vrouwenzot, bezitterig, manipulatief, ietswat narcistisch en brengt om een of andere reden een negatieve mysterieuze sfeer met zich mee. Ellie daarentegen komt als een timide jonge vrouw over die het weet te appreciëren dat Steven de leiding neemt.

De schrijfstijl die Rensburg aanneemt is best wat hoger dan de toegankelijke schrijfstijlen in andere thrillers, zo wordt er ook vaak gebruik gemaakt van duistere metaforen en worden de gedachten van de hoofdpersonages best vaak plastisch en ruw beschreven. Je houdt ervan of niet, maar voor mij was het toch net iets te.

Tijdens dag 2 komen er heel wat geheimen aan het licht en blijken beide personages niet te zijn wie je voor ogen had. Het kat en muis spelletje kan beginnen! Maar ook hier wordt alles wat te uitgebreid weergegeven waardoor je als lezer het gevoel hebt dat het maar in cirkeltjes blijft draaien… Ook worden er van bepaalde gebeurtenissen van een mug een olifant gemaakt waardoor het verhaal echt wel mijn interesse verloor. Aangekomen bij dag drie gaat alles plots als de bliksem vooruit, waardoor het wat chaotisch overkomt. En het einde had ook geen verrassing in petto, waardoor de verwachting van het proloog niet wordt ingelost en het niet als een echte thriller aanvoelt.… Best jammer.

Het concept van een koppel die elkaar nog maar net kent in een afgelegen omgeving is een goede basis, maar de kansen konden anders benut worden om er een sterker verhaal van te maken die meer spanning bevat.

TW: zelfverminking, paniekaanvallen, zelfmoord, depressie.