Realistisch en ontroerend

Degene die mij al een tijdje volgen weten dat ik altijd bezwijk voor realistische romans die je naar het hart grijpen. Vallen en opstaan mocht dan zeker ook niet aan mij voorbijgaan. Beth is best een personage waar je dingen van jezelf in zou kunnen herkennen. Ze is nog heel erg zoekende over wat ze nu precies wilt in het leven en hoe ze het beste in zichzelf naar boven kan halen. Aangezien ze er zelf niet aan uit raakt helpt het noodlot haar een handje, van dag op dag, van iemand zonder verantwoordelijkheden naar een voogd met 2 jonge kinderen onder haar vleugels + een huishouden & een nieuwe baan. Haar vlucht mechanisme is hier geen optie, maar vechten voor alles wat er nog te redden valt.
Het verlies van haar schoonbroer + mogelijks haar zus zorgt meteen voor een emotionele start in het verhaal. Ik werd meteen meegesleept in Beth’s zorgen om goed voor haar neefje & nichtje te zorgen, haar hoop die ze blijft koesteren op een goede afloop voor haar zus en het feit dat ze haar moeder wilt bewijzen dat ze wel iets goeds kan doen.
Doorheen haar reis toont Beth aan de lezer dat het best oké is om niet te hard of te streng te zijn voor jezelf en weet ze het verhaal luchtig te maken met haar gevoel voor humor.
Ondanks dat er ietwat voorspelbare wendingen in zitten + een open einde heb ik genoten van dit verhaal en vond ik het heel mooi hoe Beth evolueert en haar doel vindt.

Vallen en opstaan is een ontroerend verhaal over groei, steun, het rouwproces, volwassen worden en vooral hoop.
Vergeet zeker geen zakdoekje in de buurt te houden als je deze van plan bent te lezen.

4,5 ster.