Lezersrecensie
Niet zo spannend maar wel verrassend
Verhaallijn: Sinds Shirley in pensioen is werkt ze als vrijwilliger voor de radio van het ziekenhuis waar ze met alle plezier de verzoekjes van de patiënten afspeelt. Tussen haar werkuurtjes door houdt ze ervan om naar het geruis te luisteren tussen de radiofrequenties wat een kalmerend effect op haar heeft. Op een dag botst ze op een niet geregistreerde radiozender (piratenzender) waarvan de presentator een nogal robotachtige stem heeft, maar het radiostation weet haar te bekoren met de nostalgische muziek. Maar wanneer het nieuws gepresenteerd wordt beseft Shirley dat het niet het nieuws van vandaag is maar het nieuws van morgen. Hoe is dit mogelijk? Maakt de presentator een fout? Shirley gaat op onderzoek uit en blijkt de de voorspelde gebeurtenissen werkelijk uitkomen, maar wanneer er een moord voorspeld wordt neemt niemand haar serieus. Hoe kan ze in haar eentje een moord voorkomen?
Halverwege morgen is het 2de boek die ik lees van Chris Mcgeorge. Door de reviews te lezen van zijn boeken heb ik ondervonden dat zijn stijl je gewoon moet bevallen. Ondanks dat Tik Tak uiteenlopende beoordelingen heeft beviel het boek mij net wel! Dus was ik benieuwd of deze mij ook kon bekoren. Hoewel het boek als thriller wordt benoemd vond ik het eerder een mysterie, en hoewel er moorden in gebeuren is het niet zo dat je op het puntje van je stoel komt te zitten. Maar eerlijk, dit hoeft ook helemaal niet wat alles zit zo goed in elkaar en brengt zoveel raadsels met zich mee dat je gewoon verder wilt lezen, en ook de vlotte schrijfstijl is een plus! Het eerste hoofdstuk start met een zelfmoord op een boot, na de opeenvolgende hoofdstukken te lezen begrijp je niet meteen wat die zelfmoord nou te maken heeft met verhaal maar gaandeweg wordt dit uitgeklaard. Shirley is een leuk hoofdpersonage die koppig is, en niet met haar ouderdomskwaaltjes kan omgaan, dus wanneer ze de piratenzender ontdekt herleeft ze helemaal. Ook Covid komt aan bod in het verhaal, maar wordt enkel benoemd als het “crisisjaar”. Als je niet in de huidige wereld zou leven zou je niet eens weten dat het over Covid gaat, wat positief is. Want Covid is zo ingeburgerd is ons leven nu dat ik geen behoefte heb om er nog eens over te lezen ook. Wanneer de moorden plaatsvinden zoals voorspeld vraag je je echt af hoe dit mogelijk is, is de presentator echt helderziend? En wie is die presentator? Maar middenweg is er een plottwist die je helemaal in een andere richting stuurt, maar tot op het einde toe had ik geen idee hoe het verhaal werkelijk in elkaar zat. Dus het einde was echt een verrassing, en dat vind ik altijd een pluspunt als een auteur dat kan! Thema’s zoals zelfmoord, mentale mishandeling en rouw spelen een grote rol, waardoor het verhaal wat dieper gaat dan enkel een presentator die de toekomst en moorden kan voorspellen. Niet zo spannend als verwacht, maar toch een goed verhaal!