Goede start maar einde kon beter

Verhaallijn: Leigh is een liefhebbende moeder van twee tienerzonen en is al meer dan 10 jaar gelukkig getrouwd met Mark. Voor haar werk is ze elke week van maandag tot donderdag weg van huis, en houdt ze haar gezin altijd op de hoogte. Maar wanneer Leigh al de hele week niets van zich heeft laten horen en donderdag ook niet thuiskomt is Mark ongerust. Hij besluit om de politie in te schakelen maar die nemen de zaak niet meteen serieus.

Kai is gelukkig getrouwd met de welvarende Daan die van nederlandse afkomst is. Haar tijd wordt verdeeld tussen haar echtgenoot en in de weekenden is ze altijd bij haar moeder die Alzheimer heeft, om haar te helpen met de nodige zorg. Ook zij blijven communiceren in de tijd die ze bij haar moeder doorbrengt, maar wanneer Kai weigert om Daans oproepen op te nemen en heel anders reageert dan gewoonlijk op zijn berichtjes vermoed Daan dat het niet zijn vrouw is achter de telefoon. Ook hij schakelt de politie in. Brigadier Clemens vermoedt dat beide zaken wel eens iets met elkaar te maken zouden kunnen hebben ondanks dat de vrouwen complete tegenpolen van elkaar blijken te zijn. Het kan toch geen toeval zijn dat twee vrouwen van rond dezelfde leeftijd en uit dezelfde buurt zomaar verdwijnen?

Lees dit boek als je houdt van:

• whodunit verhalen
• afwisselende tijdlijnen
• verrassende twists
• open eindes

Voor ik aan Jullie allebei begon had ik al heel veel tegenstrijdige reacties over het boek gelezen. Toch probeer ik altijd met een clear mind aan een verhaal te beginnen zo ook bij deze.
Het verhaal start al meteen met Leigh die vastgeketend wakker wordt op een betonnen vloer in een donkere kamer waardoor de spanningsboog al meteen strak staat. Doorheen het verhaal komen er heel veel perspectieven aan bod, zowel bijna iedereen die voorkomt in het verhaal zoals Leighs beste vriendin, man en kinderen, ook de Brigadier en Daan. Soms was dit wel wat veel om allemaal te volgen en is het moeilijker om een band te vormen met Leigh of Kai, wel kom je vanuit hun hoofdstukjes te weten dat ze beide een geheim met zich meedragen die zou kunnen leiden tot de reden van hun ontvoering. In de afwisselende tijdlijnen leer je beide vrouwen beter kennen en ook hoe ze hun man hebben leren kennen.
Al heel vroeg wordt er in het verhaal een massive bom gedropt die ik niet zag aankomen, maar nadien ging het verhaal gestaag naar beneden voor mij. Meteen had ik dan al een vermoeden wie er achter de ontvoeringen zat, maar toch waren er hier en daar nog een aantal verrassende wendingen waardoor je echt niemand kan vertrouwen.
Corona speelt ook een rol in het verhaal, vooral de opkomst van het virus en de eerste lockdown met alle mensen die aan het hamsteren zijn. Of dit een meerwaarde aan het verhaal heeft? Voor mij niet, we hebben er al genoeg van gehad in het echte leven denk ik dan.
Het einde is een hele wervelwind, zo stopt het politieonderzoek plots op het spannendste moment en blijf je met een hele hoop vragen achter. Het einde voelt afgeraffeld aan en is voor mijn gevoel meer een open einde. Hoe Mark en Daan reageren op het einde, en de kinderen? Hoe de ontvoerder het verder stelt? Allemaal onbeantwoord jammer genoeg...

Op zich zeker geen slecht verhaal, de plot twists zitten allemaal goed verweven in elkaar waardoor je wel merkt dat er goed over nagedacht is, alleen jammer dat het einde veel minder aandacht gekregen heeft.

TW: kanker, Alzheimer