Lezersrecensie
Laat een indruk na
Verhaallijn: Sandra is in de fleur van haar leven, als creatieve geest kan ze zich uitleven als lerares in het kunstonderwijs gecombineerd met haar buitenlandse opdrachten en een bijbaantje in een galerij. Samen met haar lieve echtgenoot Thomas hebben ze het goed voor elkaar, tot oud leerling Evy terug in haar leven komt. Wat als een spontane vriendschap begon begint zich te ontrafelen in een regelrechte nachtmerrie. Evy manipuleert Sandra met de meest indrukwekkende leugens die Sandra helemaal opslokken waardoor ze vast komt te zitten in Evy’s klauwen. Meer en meer raken hun levens verweven waardoor er geen ontkomen aan is. Maar wanneer Sandra voor zichzelf probeert op te komen zijn er maar weinig mensen die haar geloven en wordt alles liever in de doofpot gestopt.
Ongehoord is Petralia’s debuut, die als een spannend roman beschreven wordt maar evengoed een psychologische thriller zou kunnen zijn die onder je huid kruipt en je eens goed wakker schudt. Stalking is een actueel onderwerp, de dag van vandaag met de technologie die er bestaat kan stalking heel ver gaan en je overal achtervolgen. En niet alleen komt stalking voor tussen man en vrouw maar kan een vriendschap zo obsessief worden dat het uit de hand loopt zoals in dit verhaal van toepassing is. Toen ik aan het verhaal begon moest ik even wennen aan Petralia’s schrijfstijl die nogal kort en krachtig is en grote sprongen maakt in de tijdlijn waardoor je in het begin samenhang mist, want al snel ben je op enkele pagina’s plots een aantal maanden verder. Maar eenmaal ik ermee vertrouwd was leest het verhaal vlot en ben je benieuwd hoe het verhaal in elkaar zit. Het boek is opgedeeld in 3 delen, die elk hun toevoeging hebben aan het gehele verhaal. In deel 1 leer je de personages kennen en begint de stalking op gang te komen. Voor mij had dit deel iets korter gemogen want pas op het einde komt het verhaal goed op gang. In deel 2 beslist Sandra voor zichzelf op te komen en probeert ze de stalking tegen te gaan. Maar niet iedereen neemt Sandra’s verhaal serieus en vooral de school probeert het verhaal in de doofpot te steken om zo geen imagoschade op te lopen. Sandra’s onmacht staat hier centraal. En in deel 3 begint het verwerkingsproces, die rauw en aangrijpend is.
Ongehoord neemt je zo mee in het verhaal, die je met de neus op de harde feiten drukt welke gevolgen en lijdensweg het slachtoffer moet ondergaan waardoor je geboeid blijft lezen om de afloop te weten. Een verhaal die een indruk nalaat!