Lezersrecensie
Dit boek heeft me echt geraakt.
Schildpadmeisje - Marlies Slegers
Dit boek heeft me echt geraakt.
Na Briefjes voor Pelle en We moeten je iets vertellen, was ik erg nieuwsgierig naar het nieuwste boek van Marlies Slegers.
Het verhaal gaat over Elvis. Op een dag vindt ze een schildpad bij het grofvuil. Ze neemt hem mee en noemt hem Simon. Omdat haar moeder niet zo dol is op huisdieren, brengt ze hem tijdelijk bij haar buurman Joop.
Regelmatig gaat het thuis mis bij Elvis. Haar moeder drinkt te veel, maakt Elvis dan middenin de nacht wakker en scheldt haar dan vaak uit en zegt dat niemand van Elvis houdt. Haar vader is vertrokken naar Parijs en laat niets meer van zich horen.
Gelukkig kan Elvis met Simon praten en ze raakt bevriend met haar achterbuurjongen Sid. Door de gesprekken met hen kan Elvis toch een beetje uit haar schulp kruipen.
Marlies schrijft prachtig. De personages gaan voor je leven. Ik had zo met Elvis te doen. Ze durft er met niemand over te praten dat haar moeder alcoholist is. Gelukkig heeft ze mensen in haar omgeving die om haar geven.
Ik heb het boek regelmatig even weg moeten leggen, omdat ik met tranen in mijn ogen zat. Het is helaas realiteit voor sommige kinderen. Ook zij praten liever niet over hoe het er thuis aan toe gaat als het mis gaat. Ik hoop dat zij ook een Simon, Joop of Sid in hun omgeving hebben om te helpen, te luisteren en voor ze op te komen.
‘Dat je me niet ziet, betekent niet dat ik er niet ben. Iemand kan in zijn afwezigheid net zo aanwezig zijn.’ (Simon)
Dit boek gaat niet alleen over de moeizame relatie tussen Elvis en haar moeder, maar ook over liefde, vriendschap, kracht en voor jezelf op durven komen. En over een schildpad.
Een boek voor lezers vanaf groep 7/8.
Dit boek heeft me echt geraakt.
Na Briefjes voor Pelle en We moeten je iets vertellen, was ik erg nieuwsgierig naar het nieuwste boek van Marlies Slegers.
Het verhaal gaat over Elvis. Op een dag vindt ze een schildpad bij het grofvuil. Ze neemt hem mee en noemt hem Simon. Omdat haar moeder niet zo dol is op huisdieren, brengt ze hem tijdelijk bij haar buurman Joop.
Regelmatig gaat het thuis mis bij Elvis. Haar moeder drinkt te veel, maakt Elvis dan middenin de nacht wakker en scheldt haar dan vaak uit en zegt dat niemand van Elvis houdt. Haar vader is vertrokken naar Parijs en laat niets meer van zich horen.
Gelukkig kan Elvis met Simon praten en ze raakt bevriend met haar achterbuurjongen Sid. Door de gesprekken met hen kan Elvis toch een beetje uit haar schulp kruipen.
Marlies schrijft prachtig. De personages gaan voor je leven. Ik had zo met Elvis te doen. Ze durft er met niemand over te praten dat haar moeder alcoholist is. Gelukkig heeft ze mensen in haar omgeving die om haar geven.
Ik heb het boek regelmatig even weg moeten leggen, omdat ik met tranen in mijn ogen zat. Het is helaas realiteit voor sommige kinderen. Ook zij praten liever niet over hoe het er thuis aan toe gaat als het mis gaat. Ik hoop dat zij ook een Simon, Joop of Sid in hun omgeving hebben om te helpen, te luisteren en voor ze op te komen.
‘Dat je me niet ziet, betekent niet dat ik er niet ben. Iemand kan in zijn afwezigheid net zo aanwezig zijn.’ (Simon)
Dit boek gaat niet alleen over de moeizame relatie tussen Elvis en haar moeder, maar ook over liefde, vriendschap, kracht en voor jezelf op durven komen. En over een schildpad.
Een boek voor lezers vanaf groep 7/8.
2
Reageer op deze recensie
