Op avontuur met Floppy

Dieter Floppy is een ongeleid projectiel. Ondanks dat hij een leidende rol heeft in de vriendengroep en klas, doet hij zich stoerder voor dan hij zich voelt. Maar alleen in zijn kamer wordt hij gekweld door vreemde gedachten, waar hij soms van moet huilen of heel kwaad van wordt.

Sinds zijn vader er met zijn nieuwe ‘snolletje’ vandoor is (zoals zijn moeder zijn nieuwe vriendin noemt) is Floppy niet in goede doen. Als zijn nieuwe leraar Meneer Bonny (of De Rat) uit het niets vraagt, waar hij zoal aan denkt, schrikt floppy zich rot. Hij voelt zich aangevallen, vernederd en geconfronteerd, maar weet zelf eigenlijk niet goed waarom. Het voelt alsof hij zijn identiteit kwijt is en niet weet hoe hij met anderen moet communiceren.

Hij barst van de vragen, maar bij wie kan hij met zijn vragen terecht? Zijn vrienden spelen nog met lego dus daar heeft hij niets aan, zijn ouders zijn vooral met zichzelf bezig en zelfs Pastoor Von Apfelstrudel brengt geen licht in de duisternis, want als je gelooft, dan hoef je helemaal niet na te denken. Dan vertrouw je erop dat alles goedkomt.

Gelukkig heeft hij Floppy-X, zijn BMX fiets, als trouwe metgezel. Maar zelfs die voelt de laatste tijd wat stroef en log, als een oude roestige oorlogstank die op zijn einde loopt. Hij besluit dat de tijd is gekomen om antwoorden te zoeken, het wordt een filosofische reis, vol humor en kwinkslagen.

Conclusie
Floppy heeft het licht gezien is een bijzondere (ya)boek waar je wel je aandacht bij moet houden, wil je de draad niet helemaal kwijtraken. Het bijt elkaar allemaal een beetje. Het absurdistische en de licht filosofische toon, het Vlaams en schofferende taalgebruik, de leeftijd categorie en de illustraties. Het kan wat verwarring opwekken, maar dat is wel wat absurdisme is. Het is wat onconventioneel, maar je kan het leren. Misschien moet je er ietwat maf voor zijn. ;)

Naar mijn idee kunnen er voor kinderen niet genoeg rare absurde verhalen uitkomen!
Ik houd wel van rare verhalen en er is al genoeg ernst in de wereld. Een beetje gekkigheid wil vaak helpen om de boel wat minder serieus te nemen. Het is om te lachen en om te huilen.

P.P Van Cauwenbergh creëert samen met Illustrator Patrick van Oppen een grappig verhaal, met rake associaties, waar gedachten en dialoog elkaar soms raken, even synchroon lopen en dan weer monologen worden. Absurditeit en humor voeren de boventoon, maar er zit wel degelijk ernst onder al die luchtigheid. We hoeven niet alles te pikken of voor waarheid aan te nemen. Een eigen mening vormen is goud waard.

Dit verhaal gaat alvast (met geheel eigen gevoel voor drama en humor) alle kanten op. Zal het Floppy lukken om alle antwoorden te vinden?

Floppy heeft het licht gezien - P.P. van Cauwenbergh Uitgever | Illustraties Patrick Van Oppen | Clavis.BE