Blogtour: Wat wij niet zagen

Ieder mens is uniek, toch blijkt 'anders zijn' maar al te vaak een reden om iemand buiten te sluiten, te pesten of negatieve gevoelens te spuien. Waarom? Omdat er vaak in de maatschappij, een groep is, die een probleem maakt van iemand die anders is.

Ik ben voorstander van openheid en om alles bespreekbaar maken dus ik doe graag mee met de blogtour van dit boek en ik mag afsluiten.

Karin van der Laan heeft met 'Wat wij niet zagen' een actuele, young adult geschreven, met een #triggerwarning. Het verhaal gaat voor een groot deel over de vervorming van onze waarneming. Klopt het wat je dacht te weten over elkaar? Want hoe goed ken je elkaar nou echt?

Van der Laan beperkt zich niet alleen tot dit thema dat ook speelt binnen de relatie van vier vrienden, maar er komt veel meer aan de orde. Na een ingrijpende gebeurtenis ontmoeten de vrienden elkaar weer op vakantie. Het jaar ervoor was die vakantie nog gewoon traditie, maar daar kwam vorig jaar ineens een eind aan.

De sfeer onderling is om te snijden.
Wat is er gebeurd en waarom loopt alles nu zo stroef en moeizaam? Rosalie, Pelle, Sara en Est proberen elkaar weer te vinden en er het beste van te maken, maar langzamerhand kom je er als lezer achter dat er meer meespeelt. Er is een groot gemis en gedurende de week wordt het hoe en waarom duidelijk.

Iedereen heeft zo zijn eigen kijk op het gebeuren, de jongeren, maar ook hun ouders. Het valt dan ook niet mee om te dealen, met het gemis, de veranderingen in het puberlijf en hoofd, en dan ook nog rekening te houden met de gevoelens van anderen. Het duurt dan ook niet lang voor de (spreekwoordelijke) bom barst en het onbegrip en schuldgevoel eruit knallen.

Van der Laan heeft de personages goed uitgewerkt.
Zo is er de stille, wat naar binnen gekeerde Sara die zich liever nergens mee bemoeit, maar die zich nu geroepen voelt om zich te laten horen, Ernst die altijd alles lijkt weg te wuiven, met een grapje of door stoer te doen, of de populaire Rosalie die altijd de boel aan elkaar praat en overal een excuus voor zoekt en Pelle, de zachtaardige, lieve jongen die de boel probeert te sussen, maar zich nu vooral schuldig lijkt te voelen. De vier zijn goed aan elkaar gewaagd en maken juist door de verschillen een mooie ontwikkeling door in hun persoonlijke leven en vriendschap.

Op het eind komt het thema van traumaverwerking terug op een manier die je niet helemaal verwacht en die je kijk op het verhaal zou kunnen veranderen. Je snapt dan ook beter waarom het hele boek is opgezet rondom het gemis. Het verhaal hangt goed aan elkaar en is knap verweven. Het heeft een mooie opbouw, een goed begin en een geslaagd einde die je doet nadenken over vriendschap. Mag je bij je vrienden altijd eerlijk en open zijn? En geef jij de ander ook die kans?

Wat wij niet zagen is een eerlijk verhaal. De stijl is eenvoudig en sprekend. Ik denk dat dit een mooi boek is voor in je eigen boekenkast, maar ook perfect is voor op school, of als cadeau, om een gesprek te openen. Laten we zorgen voor een fijne maatschappij, een fijne omgeving waarin 'anders zijn' (lees iedereen) normaal is.

Wat wij niet zagen | Karin Van Der Laan | Rebels uitgevers