De porseleinmaker van Dachau

De Porseleinmaker kent een trage opbouw waarin het perspectief steeds wisselt tussen de jonge Bettina en Max voor en tijdens wereldoorlog II enerzijds en Bettina’s dochter Clara anderzijds die zestig jaar later op zoek gaat naar haar vader. De hoofdstukken zijn vrij lang en eerlijk gezegd in het begin zakte het af en toe wat in waardoor het niet erg vlot vooruit ging.

Verder in het verhaal ging het wel beter maar eerlijk gezegd werd ik nooit echt helemaal meegesleept door de gebeurtenissen. Het verhaal van de porseleinmaker en Bettina zelf was nochtans heftig. Dit boeide me veel meer dan de zoektocht van Clara. Al snap ik ook wel de keuze van de auteur om de perspectiefwissels te doen. Toch waren deze soms heel korte hoofdstukken niet echt in verhouding met de heel lange hoofdstukken die zich in het verleden afspeelden.

Alhoewel het over het algemeen wel een aangrijpend verhaal was tegen de achtergrond van WO II. Ondanks dat het een eindje duurde om in het verhaal te komen heeft de verhaallijn in het verleden me wel weten te raken.

Al bij al wel een mooi en aangrijpend verhaal tegen de achtergrond van de wereldoorlog II en over een zoektocht van een dochter naar haar achtergrond.