Donder

Donder is het derde deel in de dystopische Zeis-serie van Neal Shusterman. De boeken zijn niet apart te lezen aangezien je de vorige delen moet lezen om de wereld te snappen. En zelfs dan, had ik af en toe een momentje van “hoe zat dat nu weer”?

De verhaallijnen zitten echt goed in elkaar en de drie boeken volgen elkaar erg goed op. Daarom zou ik aanraden om niet teveel tijd tussen de delen te laten om ze te lezen of ze zelfs eventueel nog eens te herlezen voor je aan dit boek begint.

Donder is echt een dikke klepper. 615 pagina’s. En dat is best veel. Veel omdat er ook echt veel verteld wordt, in verschillende perspectieven. Dus je moet er absoluut goed je hoofd bij houden, er is al heel wat verteld in de vorige delen. Persoonlijk maakte dit mijn leeservaring wel wat minder. Ondanks dat ik erg genoten had van de eerste twee delen.

Net als deel één en twee is ook dit deel weer met momenten heel spannend wat wel maakte dat je verder wil lezen en wil weten hoe het afloopt en of dit einde mooi de trilogie kan afsluiten. Want na de cliffhanger in deel twee was het wel uitkijken naar wat er daarna nog zou gebeuren. De hele wereld is zo uitgebreid uitgedacht dat het gewoon soms moeilijk te bevatten was voor mezelf en soms een beetje langdradig was. Ik heb dan ook vrij lang over het boek gedaan. Het eind maakt wel veel goed maar het boek had voor mij wel heel wat dunner mogen zijn.

Deel 1 en deel 2 hebben mij dus enorm verrast. Ik was in Zeis begonnen, gewoon omdat ik die vaak zag verschijnen op bookstagram. Ik was meteen gepakt door het verhaal. Ook het tweede deel was een heel mooi vervolg. Alleen Donder was iets minder aan mij besteed.