Het kaarteonhuis

Eerst en vooral: de cover, de edges… Deze limited edition is zo mooi en nodigt meteen uit om vast te pakken en in te bladeren! Ook de schutbladen zijn mooi en er staat een brief in van de auteur aan haar Nederlandstalige lezers.

Het verhaal begon in ieder geval met een heel vlotte en mooie schrijfstijl. De omschrijvingen waren filmisch beschreven en ik kon met The Cloisters ook wel voor de geest halen.

Al moest ik er best wel de hele tijd mijn hoofd bijhouden. Het hoofdpersonage is intelligent en dat blijkt wel uit haar kennis en de gesprekken met de andere collega’s uit The Cloisters. Kennis die nogal veel geëtaleerd werd vond ik eerlijk gezegd.

De hoofdpersonages waren naar mijn gevoel niet diep genoeg uitgewerkt - in tegenstelling tot vele andere zaken in het boek. Ik begreep de relatie tussen Ann en Rachel niet zo goed en evenmin kon ik echt hoogte krijgen van Patrick. Geen van de personages kon echt veel van mijn sympathie krijgen.

Er is wel spanning doorheen het boek verweven. Ik zou het typeren als spannende roman. Echter na een bepaalde gebeurtenis die zich in de helft van het boek voordeed, werd de spanning steeds meer voelbaar en kreeg het verhaal ook een wending die maakte dat je het boek nu moeilijker opzij kon leggen. In tegenstelling tot het eerste deel, dat door alle kennis die geëtaleerd werd, soms een beetje saai kon overkomen. Vanaf deel twee werd het personage van Rachel ook veel interessanter en was ik benieuwd naar meer.

Ik vond de schrijfstijl vlot, de setting wel interessant, het tweede deel had een spanning die maakte dat je het boek wilde uitlezen en het plot was verrassend. Maar helaas kon ik me niet inleven in de personages en dat vond ik best wel jammer.