Een schrijnend deel van de westerse geschiedenis…

Een volmaakte eenheid - Tammy Huf
De gebeurtenissen in deze roman vinden plaats in Amerika rond 1848 tot 1850. Het is de tijd dat de witte mens zijn macht via de slavernij nog ongebreideld kon uitvoeren. We kijken door de bril van de witte mens Henry O’Tooles en de zwarte vouwen Sarah en Maple. Er is sprake van veelvuldige perspectiefwisseling. Dit is gemakkelijk te volgen, het staat boven het hoofdstuk vermeld.
Henry is een voor de hongersnood in zijn land gevluchte Ier. Zijn ouders zijn overleden, zijn zusjes hebben de overtocht naar Amerika niet overleefd. Henry is helemaal op zichzelf aangewezen. Dan blijkt hij een sterk karakter te hebben, hij pakt alles aan. Hij verandert zijn naam in Taylor, want Ieren worden in Amerika niet gewenst. Henry leert het ambacht van smid, krijgt ‘toevallig’! een rijdende smidse en rijdt door het land om overal te klussen. Hij komt op de plantage Jubilee.
Sarah is nog een jong meisje als ze met haar moeder en broer op de slavenveiling wordt aangeboden. Sarah wordt alleen verkocht en gaat (gelukkig) naar een redelijk vreedzame witte plantage eigenaar. Zij moet voor het jonge zoontje van het echtpaar zorgen.
Maple, de slavin die met Mevrouw Martha is meegegaan, ziet Sarah niet zitten. Zij is een verbitterde, wrede hardvochtige vrouw. Maar als je haar geschiedenis leest is het wel te begrijpen dat zij zo is geworden. Alleen Sarah heeft er wel last van.
De rijdende smid Henry is op weg naar de plantage, hij heeft een ongelukje en verwondt zijn hand. Op dat moment komt Sarah langs, zij behandelt zijn hand met kruiden en verbindt het met een strook van haar rok. Zo leren zij elkaar kennen en waarderen. Dat ontgaat de andere zwarte mensen op de plantage niet. De blinde Bessie waarschuwt Sarah.
Uit andere boeken heb ik de ‘Ondergrondse Spoorweg’ al leren kennen en ook hier komt die spoorweg weer naar voren. De vluchtroute naar het vrije Noorden heeft veilige en geheime stations nodig. Het gebeurt veel dat slaven proberen te ontsnappen uit een hel waarin ze leven, hard werken, weinig tot geen voeding en rust krijgen, slechte onderkomens en gruwelijke lijfstraffen, geselingen van opzichters, ware sadisten.
Henry schrikt van deze praktijken, zeker als hij in eerste instantie denkt dat het Sarah is die wordt mishandeld. Hij keert zich tegen de opzichter Mulch! Die bijt hem toe:
“… hier moet je voor boeten… jij met nikkers heulende klootzak…”(p.156)
Mulch neemt wraak op Sarah en randt haar aan… tot Henry het hoort
In beeldende en niets verhullende taal wordt het leven op de plantage weergegeven. Sarah komt geregeld even langs bij Henry. Dan ziet ze hem boeien en ketens smeden. Onbegrijpelijk… weet je wel wat je doet?
Ik beschouw het als werk, gelukkig weet Sarah hem ervan te overtuigen, doe dit nooit weer!
De relatie Sarah en Henry is niet de gemakkelijkste. Er zijn strenge rassenwetten, vrijheid voor de zwarte slaven is onmogelijk. Toch wil Henry, hoe dan ook zijn geliefde vrij kopen.
Of dat lukt? Hoe dat lukt? Hoe dit afloopt?
Tammy Huf heeft voor dit boek diverse historische bronnen bestudeerd. Maar bovenal is dit het narratief dat zij over haar betovergrootmoeder heeft door gekregen. Het is niet zo maar een verhaal, het is haar verhaal.
Een ontroerend en tegelijk schrijnend verhaal. Zeker als je beseft dat dit de werkelijkheid was voor deze mensen… wat een sterke persoonlijkheden die er zo uitkomen!
“… slaaf… dat is ze wel… maar het is niet wíe ze is….het schrijnt in mijn oren…”
(p.348)
Een roman die vlot geschreven is, gemakkelijk leest, waarin je je in de diverse personages kunt verplaatsen, maar waarvan je de strekking haast niet kunt begrijpen…
Een aanrader deze debuutroman..