Vrouw van twee volken.

Engel en Kinnara - Dido Michielsen.
‘Engel en Kinnara’ is het vervolg op Michielsens roman: ‘Lichter dan ik’. Ze zijn los van elkaar te lezen. In beide romans, die zich afspelen in Nederlands Indië, komt de vernederende houding van de Nederlanders naar de inlanders en de Indo-Nederlanders duidelijk naar voren. De njai, bijzit, bijslaap van de belanda (blanke Hollander) heeft totaal geen rechten als zij zwanger is van deze heer.
Louisa is een kind van een njai. Zij en haar zusje zijn ‘overgedaan’ aan een blanke Hollander ( oom Arnold) met het hart op de juiste plaats. Hij heeft Louisa en Paulina zijn achternaam gegeven, een goede scholing en zijn vrouw tante Lot heeft voor huwelijkskandidaten gezorgd. Weliswaar op heel jonge leeftijd (13 en 15 jaar) en niet echt geslaagd wat de liefde betreft. Zeker niet voor Louisa. Voor Paulina ligt het anders.
Louisa wil heel graag weten wie haar biologische moeder is, maar oom Arnold neemt het geheim mee het graf in. Dan is tante Lot er nog. Ook zij vertelt het niet.
Louisa, als Indo-Nederlandse, doet haar best zo perfect mogelijk ABN te spreken en zich zo goed mogelijk aan te passen. Ze organiseert een leesclubje, helaas is lezen niet echt de hobby van de andere drie dames.
Louisa is keer op keer verward door de hiërarchie in rassen, door de discriminatie in ras en afkomst. Er wordt niet gekeken naar persoonlijkheid of competentie , alleen naar ras en kleur!
“… iedereen in haar omgeving accepteert deze verhoudingen alsof ze door de natuur zijn ingegeven…”(p.169)
Dan leert ze haar Chinese buurvrouw kennen. Van haar man J.A. (klinkt als iaa, de uitroep van de ezel) mag ze daar niet mee omgaan. Chinezen worden, net als Indo-Europeanen, afgekeurd. Louisa kan het prima met haar vinden. Yoe Leng is heel lief voor haar, oordeelt noch veroordeelt haar, is empathisch en moedigt haar aan om zelfstandig iets te ondernemen.
Als J.A. weer op reis moet voor zijn werk, neemt Louisa de uitnodiging van Yoe Leng aan om een week mee te gaan naar haar huis en haar batikkerij in de havenstad Pekalongan. Louisa leert hier meer dan alleen de batikkerij kennen.
Als J.A. sterft neemt haar leven een andere wending. Ze verhuist naar Batavia en begint een pension, kosthuis.
Op een avond komt haar ‘stief’broer Robbert langs. Dan raakt haar leven in een stroomversnelling.
Een historische roman, gegoten in het verhaal van Louisa. Door Michielsen prachtig vorm gegeven in ‘Engel en Kinnari’.
“… laat je vooroordelen varen dan pas kun je je plek in deze wereld innemen…”(p.207)
Een prachtig verhaal!