Een familie epos dat eindigt in een thriller…

Het begon bij Jacob - Tiny Mazereeuw
Een vlot lezend verhaal dat je direct in zijn greep krijgt. Dit familie epos schetst het leven van drie generaties. Het heden en verleden is naadloos in elkaar geweven. Boven de hoofdstukken wordt aangegeven over welke personen het gaat en in welk jaar.
Het leven bepaalt de weg:
Jacob en Helena trekken in 1898 naar West Friesland. Jacob wordt daar veldwachter. Hij heeft het prima naar zijn zin, maar Helena niet, zeker niet in het begin, haar eerste kindje komt na negen maanden te overlijden. Gelukkig, de andere kinderen hebben sterkere genen.
Als Jacob voor een maand mee gaat proefdraaien met de politie in de stad, komt Hendrik hem vervangen. Hij komt bij Helena op kamers, hij neemt in werk en in huis de taak van Jacob letterlijk over. Helena raakt zwanger en Anna wordt geboren. Of Jacob dit weet, dit vermoedt? Helena neemt het ‘geheim’ mee in haar graf.
“… de zichtbare liefde had het huis verlaten, toen Helena werd weggebracht om nooit meer terug te komen…”(blz 115)
Het verhaal beweegt zich tussen toen en nu, daarom heb je als lezer niet direct alle familie relaties helder. Gaandeweg gaan de personen steeds meer voor je leven. Zij worden prachtig beschreven zowel wat betreft karakter, maar ook de natuur waarin ze leven en hun eigen ‘cultuur’.
“Getrouwd is getrouwd, je blijft bij elkaar, ook al ben je totaal niet gelukkig.” Dit is een gegeven in die relaties.
Anna trouwt met Evert. Zij wonen eerst in bij Jacob, maar krijgen snel een eigen huis. De verhouding Jacob – Anna is niet zo ‘soepel’. Evert krijgt een baan…. En op kantoor een hele ‘lieve collega’ Bregje. De vriendschap tussen die twee wordt steeds (te?) hechter. Anna twijfelt aan zichzelf, wat gebeurt er allemaal. Ze kan het niet met Evert bespreken. Deze situatie blijft jaren door ‘modderen’. Anna wordt depressief, begint te hyperventileren, belt de huisarts met wie ze een (te?) prima band heeft!… de geschiedenis herhaalt zich…
Naast de twee jongens wordt er nu een dochtertje geboren. (1940)
Dit meisje wordt steeds benoemd als ‘het meisje’. Ze krijgt geen naam. Het doet mij denken aan de bekende dichtregel van Neeltje Maria Min: ‘Voor wie ik liefheb wil ik heten’. Heeft Anna het meisje wel lief? Luistert ze wel, gaat ze wel in op de verhalen van het meisje?
“… Ik wil niet naar dat huis… ik ben daar alleen met de soldaat…” (blz 73)
Anna noemt haar dochtertje een fantast, Anna is doof, liefdeloos en harteloos… en weer ‘komt’ de soldaat bij het meisje!
Evert wordt gearresteerd, Anna en haar gezin moeten weer bij Jacob intrekken. Het meisje wordt vaak door Jacob opgevangen, daar voelt ze zich veilig, daar voelt ze liefde, de liefde van Helena
“… Helena was altijd bij Jacob, verweefde haar wezen door het leven van de kinderen. Als draden van een rag verweefde de ziel van Helena zich met de zielen van de kinderen…”(blz 138)
Het meisje is bang voor Klaas, de buurman, ’de man’, maar met zijn jongste zoon sluit ze vriendschap. De herhalingen op het eind van het hoofdstuk nadat ze samen op de dijk hebben gezeten, zijn treffend voor hun vriendschap:

“… zij groette niet toen hun wegen zich scheidden . Zij liep rechtdoor naar het huis van Jacob, hij liep linksaf naar het huis van Klaas…”( o.a. blz 147)
In het verhaal zul je als oplettende lezer op vooruitwijzingen stuiten:
“… wat het gemis te weeg zou brengen…. Ze wisten het toen nog niet…”
(blz 172)
Het noodlot slaat toe als de twee broers van het meisje bizarre spelletjes bedenken.
En dan maken we kennis met Katie? Kennen we die al? En wie is die Mathijs?
Wie is Daniël?
Het verhaal is al enige tijd aan het kantelen (vooruitwijzingen), het familie epos draait richting thriller met bizarre verdwijningen uit het verleden, met de angstaanjagende ‘toevalligheden’ in het nu. Als raadsel krijg je dan dat laatste hoofdstuk mee.
De opmaat naar het vervolg : De Meertoren.
(dat ga ik zeker lezen!)
Een verhaal dat zich helemaal in je greep houdt,
een verhaal dat geregeld vragen opwerpt, die je eerst niet begrijpt,
een verhaal dat tot aan de laatste bladzij zijn geheimen verborgen houdt,
een verhaal, knap geconstrueerd, een spannend plot
een real page-turner… een must-read…
of in het Nederlands: dit moet je lezen…
4 sterren.