Laat die deur dicht!

Stefan Ahnhem ( Stockholm, 1966 )wiens naam ik onveranderlijk verkeerd spel, is goed op dreef: ‘Motief X ‘ is reeds zijn vierde boek in de serie Fabian Risk. Tijd om eens kennis te maken met deze nieuwe Zweedse Mankell. De link: hij schreef de scenario’s voor de tv- serie Wallander.

Fabian Risk is een inspecteur van de nieuwe generatie: niet meer oud, alcoholist, chagrijnig en single, met of zonder klassieke muziekverslaving, maar 41 j jong, knap, atletisch en getrouwd met twee kinderen. Een relatie die niet lekker loopt, de keerzijde van het beroep, zeg maar. In dit eerste deel wordt nadrukkelijk verwezen naar een fout gelopen actie in vorig politiebureau Stockholm, maar het fijne wordt nergens uit de doeken gedaan. Het zou dramatisch zijn, ergens iets met dode collega’s en de overplaatsing naar Helsingborg, ZW- Zweden, recht tegenover Kopenhagen, is een nieuw begin. Ook voor zijn huwelijk.

Genoeg sores dus en als Tuvette, de plaatselijke commissaris, hem op zijn verhuisdag tussen de nog onuitgepakte dozen uit vist om een crimescene te bezoeken, staan de stress en slapeloze nachten al aangekondigd.
Een zekere Jörgen werd vermoord, op gruwelijke wijze: hij werd de twee handen afgehakt en achtergelaten in een gesloten vakwerklokaal. Op de plaats delict een klasfoto waar ook Fabian op staat, een duidelijke link naar zijn schooltijd. Jörgen was een pester, herinnert Risk zich maar al te goed. Wanneer ook een tweede pester vermoord wordt, hij verliest de voeten, lijkt het thema duidelijk: wraakactie uit het verleden. Risk speelt soloslim, gaat een spoor na tot in Denemarken, met het gevolg dat er twee ‘onschuldige’ slachtoffers vallen: een jonge pompbediende en een lokale politieman. Na een derde moord,lijkt het alsof de killer het op de hele klas gemunt heeft.Een verbeten zoektocht naar de seriekiller(s) begint.

Ahnhem schrijft prettig, vlot, soepel, modern, het leesplezier is hoog. Korte hoofdstukken die het verhaal verder vertellen vanuit steeds een ander perspectief, drijven de spanning op. En kalmeren tevens het spel, na een clifhanger, krijgen we een rustig huishoudelijk tafereel.
Het plot: pester ontspoort en ontketent bloedige wraakactie is op zich niet bijster origineel, maar de uitwerking van de verschillende moordscenes is dit wel. Plotwendingen zetten de speurders op het verkeerde been, zo ook de lezer.

Kortom, een goed gestructureerd, goed geschreven, spannend verhaal...een ontdekking is deze nieuwe Zweed. Toch een hoc: de eindscenes verliezen zwaar aan geloofwaardigheid en komen erg chaotisch over. Jammer jammer. Maar voor de gewaarschuwde lezer blijft het boek toch een aanrader. Een suggestie: de geoefende crimelezer zou met de rode pen een betere finale kunnen creëeren. Lekker interactief en weg teleurstelling.

Uitkijken dus naar nieuwe avonturen van de Zweed Fabian, vermoedelijk zien we ook de coole Deense Dunja Hougaard terug. Ahnhem geeft onderhuids mee dat er een bepaalde animositeit zou bestaan tussen Zweden en Denen. Te checken op een volgende vakantie.

Wat ik bij serieschrijvers graag opsnor,is hun signatuur: scenes die zich onbewust steeds herhalen. Hier viel het me op dat er ontelbare malen de deur werd opengedaan na aanbellen. Met een crazy seriekiller in de buurt, was de neiging groot om luid te roepen: Laat die deur dicht!!