Waarheidsgetrouw !!

Dit is echt een boek die je in één dag uitleest, omdat je hem niet kan wegleggen. Het verhaal neemt je mee naar het tehuis voor ongehuwde moeders “Moederheil” in 1965.
Door schaamte van meestal de ouders werden in die tijd de zwangere dochters naar één van deze tehuizen gestuurd. Vaak in de leeftijd dat ze tieners waren.
Els Florijn heeft veel research gedaan, wat alle feiten kloppen precies. Voor mij persoonlijk kwam het hard binnen, doordat ik hetzelfde heb ervaren en alle herinneringen trokken aan mijn oog voorbij. Wat kan ik het onnoemlijk waarderen dat dit onderwerp niet onder de mat wordt geschoven, maar openlijk is beschreven door Els Florijn.
Een fantastische auteur waar ik alle boeken van heb gelezen, met een zeer prettige schrijfstijl en boeiende thema’s….

Sofia, een jonge vrouw die een moeilijke jeugd heeft gehad, raakt ongewild zwanger en verliest alles wat ze met moeite heeft opgebouwd.
Ze wordt naar Moederheil gestuurd en ontmoet daar Maria, een jonge vrouw uit een welgestelde familie. Ook moet deze zwangerschap voor de buitenwereld verborgen blijven.
Sofia is een doortastende vrouw en niet op haar mondje gevallen. Een heerlijk type, waar ik vaak om moest gniffelen.

In een verstikkende wereld vol schaamte zoeken beide vrouwen de regie van hun leven en het gevecht om je eigen stem te laten horen, zelfs als iedereen om je heen wil dat je zwijgt.
Een indringend verhaal van vechten voor je kind en gaat vaak gepaard met veel verdriet. Je leeft enorm mee met deze twee jonge vrouwen en Rosa en daarom vind ik het jammer dat aan het einde van dit verhaal een vraagteken blijft hoe het afgelopen is met Sofia en Maria !
Het boek is een absolute aanrader !!