Verhaal leest als een trein!

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog.‘Absint’ is het tweede deel met FBI-agente Mijanou Naughton als hoofdpersonage. Ze vliegt samen met een collega naar Reno wanneer de politie in Nevada te maken krijgt met een serie-moordenaar. De slachtoffers zijn vier alleenstaande vrouwen. Mijanou bindt de strijd aan met een zwaar gestoorde dader en wanneer een van de overlevenden haar aanvaller beschrijft vraagt ze zich af of dit een oude bekende van haar zou kunnen zijn… Het komt nu weer heel dichtbij Mijanou. “De man die ze vorig jaar achterna zat was terug. Ze moest voorzichtig zijn.” In Boston staat de tijd ook niet stil en de rest van haar team heeft te maken met een reeks moorden. Omdat de locatie waar de serie-moordenaar zich ophoudt onduidelijk is, gaat zij en haar team zowel in Nevada als in Massachusetts op jacht naar hem. De hoofdstukken worden steeds voorafgegaan door een of meer regels uit een lied. Mede doordat naast de verhaallijn van Mijanou ook de verhaallijn van de dader te lezen is, leest ook dit verhaal weer als een trein. De personages worden duidelijk beschreven door de auteur; dat is heel belangrijk omdat ieder van hen een essentieel onderdeel in de boeken van deze serie is. Zo worden behalve Mijanou zelf, ook de personen met wie Mijanou werkt duidelijk aan de lezer voorgesteld. Op deze manier hoef je jezelf niet steeds af te vragen over wie je leest. Hierdoor is het geen probleem als je het eerste deel niet gelezen hebt. Soms groeien de verhoudingen, zoals met James haar vriend uit Indiana die daar sheriff is; hij wil graag met haar een gezin stichten en wellicht krijgt hij waar hij om vraagt. De dader is heel pedant te noemen, wie en wat het belangrijkst voor hem is is duidelijk: “Ik verwachtte niets van een vrouw of man. Soms boden ze hun lijf zelf aan, soms moet er wat druk uitgeoefend worden. Zij stelden me nooit teleur, want ik verwachtte niets van hen. Ze waren de prooi en ik was de jager. Ik, een panter die plots uit het duister tevoorschijn kwam. Een krachtdier. Ik was de dood en de wedergeboorte. Ik gaf en ik nam.” Op de laatste bladzijde wordt de titel ‘Absint’ duidelijk gemaakt aan de lezers. De dialogen lezen lekker vlot en de auteur heeft haar charmante Vlaamse taalgebruik gelukkig ook hier niet achterwege gelaten. Ik kijk uit naar het derde deel ‘Slaapmutsje’ uit deze serie met Mijanou in de hoofdrol.