Samen staan we sterk

Een windstille herfstavond, een wandeling over het wad en volle maan; dat doet wat met iemand. Worp begint te fantaseren wanneer hij een fles vindt met iets erin. Zou het een bericht kunnen zijn van een meisje van zijn leeftijd dat net als hij ook op een eiland leeft? Bij fantaseren mag je dat tenslotte zelf verzinnen naar zijn mening.
Maar het blijkt een mossel te zijn, niet zomaar een mossel maar een mossel die tegen hem spreekt.
Op het moment dat de mossel begint te spreken, krijgt hij een naam en wordt Mossel. Mossel belooft Worp dat hij zal vertellen hoe hij in de fles terecht gekomen is, maar dan moet Worp hem eerst uit de fles halen.

Worp maakt daarna kennis met een wezen dat zelfs zijn overgrootvader gekend heeft. Het is een zeemeermin.
“...jij bent Worp. Dat is niet zo moeilijk. Je lijkt sprekend op je overgrootvader. Net zulke vriendelijke blauwe ogen. Hij heette trouwens ook Worp. Toevallig hè.’
De zeemeermin Weksile vertelt hem iets waarover Worp nog lang na moet denken want hij is erg onder de indruk van wat hij hoort.

Hiermee begint het avontuur voor Worp.
Hij leert dat eerlijk het langst duurt en dat je niet alles vanzelfsprekend moet vinden; soms is de natuur niet logisch, maar is het gewoon de natuur.
Worp had toen hij de fles met de mossel vond nooit kunnen vermoeden hoeveel vrienden hij nog zou krijgen en hij beseft dan ook wat een geluksvogel hij is.

“Jij en ik
samen aan het werk
samen slaan wij ons er wel doorheen
jij en ik
samen staan we sterk
niemand kan nu eenmaal alles alleen”

Ik heb genoten van ‘De mossel met de parel’. Het is een verhaal om van te genieten en bij weg te dromen. Als je de volgende keer over het strand wandelt let dan goed op want je zou zomaar iets kunnen vinden...