Verdrietig verhaal over verlies en verbinding

The Lost Storyteller is de Engelstalige titel van de Engelse auteur. In het Engelse woord Lost zit behalve verloren ook de verwijzing naar het verliezen verpakt. Het verhaal is een portret van een verliezer in de samenleving aangekleed met een mantel aan sprookjes. Een miskend persoon. Een stowaway, verstekeling. De opzet is bijzonder.
De vader van dochter Rebecca is al vroeg uit haar leven verdwenen en door haar naaste familie doodgezwegen. Leo Sampson werd beroemd als geliefd acteur in De verstekeling, een kinderserie over sprookjes. Tegelijkertijd verdween hij zelf ook van de aardbodem halverwege de serie. Ontraceerbaar, onvindbaar, dood of levend. Elke zoektocht is tevergeefs. Dan krijgt Rebecca hulp van de journalist Ellis, haar oma en een sprookjesboek van haar vader, alleen voor haar geschreven en uit haar bereik weggemoffeld op haar negende verjaardag. Jaren na de verdwijning van Rebecca’s verjaardag geeft dit boek aan dat haar vader misschien nog zou kunnen leven. Het verhaal gaat over de zoektocht naar verbinding, gezien worden voor wie je werkelijk bent achter je naam, als in het sprookje Repelsteel (“Niemand weet dat ik Repelsteeltje heet”) en het fantasieverhaal over de Tovenaar van Oz, die, klein als hij is, zich achter bombarie verschuilt achter de schermen van de actualiteit. Het verhaal levert een mooi debuut op voor Amanda Block. Ik werd er alleen heel verdrietig van. Het is het portret van een clown. Een melancholisch persoon die de wereld z’n masker toont met een lach en een traan.