Verhalende zussen-correspondentie over Vincent Van Gogh en zijn familie

Nadat Caroline Cauchi met haar her-story over de schoonzus van de beroemde schilder Vincent van Gogh in de roman ‘Mevrouw Van Gogh’ me flink nieuwsgierig had gemaakt naar meer informatie, kwam ik deze alleraardigste verhalende non-fictie tegen over alle drie de zussen van de schilder Vincent.

Willem-Jan Verlinden heeft binnen zijn verhaal niets verzonnen en de zussen in hun eigen woorden en briefwisseling de ruimte gegeven om op chronologische wijze hun verhaal te laten vertellen.
‘De zussen Van Gogh’ kwam zeven jaren eerder uit dan de romanversie over de schoonzus Jo Bongers, maar is een ware aanrader om juist ná de roman van Cauchi te lezen. Vooral ook door de boeiende verdere inkleuring van Vincent’s achtergrond en de invloed op hem.

“‘Als ik over een vreemde drempel treed, waait mij van dat huis in alle stilte een geheim tegemoet’”
Lies van Gogh, 1929

Vincent groeide als oudste op tussen twee broers en drie zussen. Zijn vader was Nederlands Hervormd dominee binnen Rooms Katholieke enclaves. Het gezin was zeer hecht met elkaar, ook toen ze een voor een uit huis gingen. Moe vond het belangrijk dat ze elkaar veelvuldig bleven schrijven. En op een gegeven moment doet hun schoonzus Jo Bongers (aanvankelijk!) van harte mee. Heel veel brieven zijn bewaard gebleven en leverde een groot aandeel op in het onderzoek van Verlinden.

De broers Van Gogh stierven jong, de zussen met naderhand hun schoonzus in de gelederen, werden vrij oud.
Dit boek is één groot feest om te lezen. Je krijgt als bonus een bijzonder stukje sociale geschiedenis in Nederland mee. Gewoontes, manieren en hoe naar de wereld gekeken werd. Het gaat ook over ‘moderne’ ontwikkelingen in die tijd ruim honderd jaar geleden.