De voorkant is het gezicht, de achterkant de ziel

Aan niets kan je merken dat dit boekenweekgeschenk uit 2010 een novelle is van krap 95 pagina’s. Met Duel schreef Joost Zwagerman vijf jaar voor zijn overlijden een heel meesterwerk. Een knap staaltje vernuftig schrijverschap. Alles zit in dit verhaal verpakt met een flinke klodder humor aan elkaar gelijmd tot één betaalbaar kunstwerk. Het kostte me ooit slechts de aankoop van een Nederlands boek. Razendgoede plot, uitstekend uitgewerkt, mooi maar prettig leesbaar taalgebruik met een verrassend open einde waaraan daarentegen niets te raden valt. Waarschijnlijk zeggen de Joost Zwagerman kenners: “dûhuh!”. Maar ik heb tot nu toe nog nooit wat van hem gelezen. Ik ben het CPNB dus tien jaar verlaat alsnog dankbaar. By the way, mijn taal is verrijkt met woorden als: roofkapitalisme en viergangenalibi. En wat zou je zeggen van deze zin over een kunstenares in de weer met een ontregelend kunstproject:

“ Dit meisje mengde kunst met cabaret, met als tragische uitkomst dat er niets te lachen viel.”