Verrassend goede non-fictie roman

Dit boek gaat eigenlijk over de oude Rotterdamse diergaarde, die opgericht werd op de plek waar nu het Centraal Station en andere gebouwen voor in de plaats zijn gekomen. Ik zelf heb gewoond in de Nassaubuurt achter de Haagsche Dierentuin, die in die tijd er braak en verlaten bij lag achter het Malieveld. Er was in het midden een prachtig soort gebouw, die leek op het huidige Kurhaus in Scheveningen, waar ik optrad als klein vijfjarig meisje in een balletuitvoering. Met mijn broers speelde ik daar en elk jaar kwam er een zigeunerkamp bivakkeren. Op een dag plaatsten ze een groot hek en verschenen de gebouwen van de Provinciale Staten en het Rijkswaterstaat. Ik wilde altijd al wat weten over de geschiedenis van deze dierentuin en kreeg dankzij dit boek een kleine kans om in ieder geval de sfeer te proeven.
Dit boek is sowieso uniek in zijn soort. Ik heb al eerder historische non-fictie romans gelezen, maar deze vind ik echt aangrijpend en goed geschreven. De schrijfster is heel dichtbij de toon van de tijd gebleven en daardoor kon ik me heel goed inleven en me verbeelden hoe het moest zijn geweest. Het was heel boeiend en ik vind het jammer dat het nu uit is. Geen Haagsche dierentuin meer, geen Rotterdamsche meer, maar nog wel Artis en Blijdorp.